உண்மை மற்றும் ஆபத்து

நிலவொளியும் குகைச்சுவர்களின் பாசிகளும் இணைந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத நிழல் நாடகத்தை அரங்கேற்றிக் கொண்டிருந்தன. மதிவாணனும் இளவரசி இளக்கியாவும் செம்புவண்ணக் கோட்டையின் நிலத்தடி நீரகக் குகைக்குள் அமைதியாக ஊர்ந்து சென்றனர். சற்றுத் தொலைவில் எரிந்து கொண்டிருந்த மந்தமான தீப்பந்தங்களின் ஒளியும், அங்கு மனிதர்களின் அரவமும் தெளிவாகக் கேட்டது. வறண்ட நிலப்பரப்பின் நடுவே, இயற்கையான பாறை இடுப்புகளுக்கு இடையே பிரம்மாண்டமான குகை அமைப்பு இருந்தது. அந்த இரகசியக் குகையின் ஒரு பகுதியில், ஆளுநர் குழுவின் பினாமிகளும் சில உள்ளூர் தரகர்களும் சட்டவிரோதப் பணப் பரிமாற்றத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். தங்க நாணயப் பைகள் மேசைகளில் குவித்து வைக்கப்பட்டு இருந்தன; அருகில் செம்புவண்ணக் கோட்டையின் நீர்வளப் பங்கீட்டை மாற்றியமைக்கும் வரைவு ஆவணங்களும் கையாளுதல் செய்யப்பட்டன. மதிவாணன் தனது சிறிய பையிலிருந்து சிறிய குறிப்பேட்டையும், அரச முத்திரையுடன் கூடிய ஆவணங்களை நழுவவிடாமல் பதிவு செய்யும் சிறு கருவியையும் வெளியில் எடுத்தான். அவனது கைகள் லேசாக நடுங்கினாலும், மனதின் உறுதி கொஞ்சமும் தளரவில்லை. இது கோட்டையின் எதிர்காலம் சம்மந்தப்பட்ட விஷயம்; ஒரு கணத் தவறு நடந்தால் ஒட்டுமொத்த வரலாறும் திசை மாறிவிடும்.

இளக்கியா தன் கண்களால் அந்தச் சூழலை முற்றிலுமாக அலசினாள். அங்கு நிற்பவர்கள் யார் என்பதைக் கூர்ந்து கவனித்த அவளது முகத்தில் ஆத்திரமும் துரோகத்தைக் கண்டறிந்த ஏமாற்றமும் அலைமோதின. ஆளுநர் குழுவின் மூத்த அமைச்சரின் முத்திரைப் மோதிரம் அணிந்த ஒருவன் அங்கு கட்டளைகளைப் பிறப்பித்துக் கொண்டிருந்தான். அந்தத் தருணத்தில் மதிவாணன், குகைச்சுவரின் மறைவில் நின்று கொண்டு அந்தப் பணப் பரிமாற்றத்தையும், ஆவணங்களின் பரிமாற்றத்தையும் மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்தான். ஒவ்வொரு நொடியும் நெருப்புடன் விளையாடுவது போல் இருந்தது. ஆனால், எதிர்பாராதவிதமாக மதிவாணன் வைத்திருந்த சிறு கருவியின் லென்ஸ் மீது குகைச்சுவரிலிருந்து சொட்டிய நீர்த்துளி பட்டு ஒரு சிறிய ஒளிர்தல் ஏற்பட்டது. அந்த நுட்பமான ஒளியைக் கவனித்த எதிர்முனையில் இருந்த குகைக் காவலாளிகளில் ஒருவன் உடனடியாகத் திடுக்கிட்டு அந்தப் பக்கமாகத் திரும்பினான். "அங்கே யார் இருப்பது?" என்ற அவனது முரட்டுத்தனமான குரல் குகையின் சுவர்களில் எதிரொலித்தது. நிலைமை விபரீதமாவதை உணர்ந்த இளக்கியா, கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் மதிவாணனின் கையைப் பிடித்து ஒருபுறம் இருந்த குறுக்குச் சுரங்கப் பாதைக்குள் இழுத்துச் சென்றார். அந்தத் தருணம் அவர்களின் இதயத் துடிப்பை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.

காவலாளிகள் உடனடியாகத் தீப்பந்தங்களுடன் அவர்களைத் துரத்தத் தொடங்கினர். "நில்லுங்கள்! அங்கே நிற்பது யார்?" என்ற கூச்சலும், காலடிகளில் எழுப்பிய ஓசையும் குகையை அதிர வைத்தன. மதிவாணனும் இளக்கியாவும் தங்களுக்கு அறிமுகமில்லாத இருண்ட சுரங்கப்பாதையில் வேகமாக ஓடினர். இளக்கியாவுக்கு இந்த நிலப்பரப்பின் சில பழைய வழிகள் நினைவிருந்ததால், அவர் மதிவாணனை உறுதியாக வழிநடத்தினார். கற்கள் நிறைந்த கரடுமுரடான பாதையில் தடுமாறி விழுந்தாலும், இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு எழுந்து ஓடினர். காவலாளிகளின் நெருங்கும் குரல்கள் அவர்களின் காதுகளில் தெளிவாக ஒலித்தன. ஆபத்தான அந்தச் சூழலில், மதிவாணனின் மனதில் காவல்படைத் தலைவர் பழனிச்சாமியின் எச்சரிக்கை சொற்கள் ஒரு மின்வெட்டுப் போல வந்து சென்றன — 'கோட்டையின் நிழல் எதிரிகள் மிகவும் பலமானவர்கள், தகுந்த ஆதாரமின்றி வெளியில் வர வேண்டாம்.' எனினும், தற்போது அவர்களிடம் உறுதியான ஆதாரங்கள் கைவசம் இருந்தன. இறுதியாக, அவர்கள் நுழைந்த அதே பாழடைந்த கிணற்றுச் சுரங்கத்தின் வழியாக மேலே ஏறினர். கிணற்றின் மேல்பகுதியை அடைந்ததும், மூச்சு வாங்க முட்செடிகளுக்கு நடுவே மறைந்து கொண்டு சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பை உற்று நோக்கினர். காவலாளிகள் வேறு திசையில் தேடிக்கொண்டிருக்க, இருவரும் மெல்ல நழுவி இருள் சூழ்ந்த கிராமத்துச் சாலைக்கு வந்தடைந்தனர்.

குளிர்காற்று அவர்களின் வியர்வையை உலர்த்திய போதும், உள்ளுக்குள் பதற்றம் குறையவில்லை. அங்கிருந்து பாதுகாப்பாகச் செம்புவண்ணக் கோட்டையின் பிரதான வாயிலை அடைந்தனர். கோட்டையின் பிரம்மாண்டமான அரச வாசலில் வழக்கத்தை விடக் கூடுதல் காவலாளிகள் நின்றிருந்தனர். வழக்கமாக அமைதியாக இருக்க வேண்டிய நள்ளிரவு வேளையில், அரண்மனை வளாகத்தில் ஒரு விதப் பதற்றமான சலசலப்பு நிலவியது. மதிவாணனும் இளக்கியாவும் தங்களின் ஆடைகளைச் சரிசெய்து கொண்டு அமைதியாக உள்ளே நுழைய முயன்றனர். அப்போது, இளக்கியாவின் தனிப்பட்ட மெய்க்காப்பாளர் பதற்றத்துடன் ஓடிவந்து அவர்களுக்கு முன்னால் நின்றான். அவனது மூச்சு வாங்கியது; முகத்தில் கடும் அதிர்ச்சியும் கவலையும் பிரதிபலித்தன. "இளவரசி! நீங்கள் எங்கே சென்றீர்கள்? இங்கேயும் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது!" என்று அவன் திக்கித் திணறித் தன் பேச்சைத் தொடர்ந்தான். இளக்கியா அவனை முறைத்துப் பார்த்தவாறே, "என்ன விஷயம்? ஏன் இந்த அவசரம்?" என்று வினவினாள். அதற்கு அந்த மெய்க்காப்பாளர் கூறிய செய்தி அவர்களைத் திகைக்க வைத்தது: "அரசர் பெருமானின் உடல்நிலை நள்ளிரவில் திடீரென மோசமடைந்துவிட்டது! தலைமை மருத்துவர் அவசரமாக அழைக்கப்பட்டுள்ளார். நிலைமை கைமீறிச் செல்வதாகத் தகவல்கள் வருகின்றன!" அந்தப் பேரதிர்ச்சிச் செய்தி கோட்டையின் அமைதியைக் குலைக்கும் விதமாக அவர்கள் காதுகளில் ஒலித்தது. குகையில் இருந்து தப்பியோடிவந்த வெற்றியை அந்த ஒரு செய்தி நொடியில் கேள்விக்குள்ளாக்கியது. மதிவாணன் இளக்கியாவைப் பார்த்தான்; இருவரின் கண்களிலும் ஒரே கேள்வி எழுந்தது — இது இயற்கையான உடல்நலக் குறைவா, அல்லது அரச சதியின் அடுத்த கட்டத் தாக்குதலா?