மீராவின் வருகையும் முதல் ஆதாரமும்

மீராவின் வருகையும் முதல் ஆதாரமும்

திருவல்லிக்கேணியின் குறுகலான தெருக்களில் அந்திப் பொழுது மெல்லச் சாயத் தொடங்கியிருந்தது. பழமையான பாரதி அச்சகத்தின் உள்ளே, பழைய காகிதங்களின் வாசனையும் காய்ந்துபோன மையின் மணமும் காற்றில் நிறைந்து கிடக்க, கதிரவன் தன் கையில் இருக்கும் அந்த இரகசியத் தணிக்கைக் குறிப்புப் புத்தகத்தை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சுவரில் இருந்த மறைவிடத்திலிருந்து பெறப்பட்ட அந்தப் புத்தகம், வெறும் தாள்களின் தொகுப்பு அல்ல; தன் தந்தை சுந்தரராஜன் தன் வாழ்நாளின் இறுதி நாட்களில் சூர்யபிரகாஷின் கார்ப்பரேட் ஆதிக்கத்திற்கு எதிராகச் சேர்த்து வைத்த மௌனமான போராயுதம் என்பதை அவனது மனம் உணர்ந்தது. வெளியே தெருவில் சென்ற வாகனங்களின் இரைச்சலும், பார்த்தசாரதி கோயில் பக்கத்திலிருந்து கேட்ட மணியோசையும் அச்சகத்தின் அமைதியைக் லேசாகக் கலைத்தன. வேலு அண்ணன் அச்சகத்தின் பழமையான ஹெய்டல்பர்க் எந்திரத்தின் அருகே அமர்ந்து, கதிரவனின் முகத்தையே நம்பிக்கையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

அப்போது அச்சகத்தின் வாசலில் ஒரு கருப்பு நிற கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. காரின் கதவு திறக்கப்பட்டு, நேர்த்தியான சுடிதார் அணிந்த, கையில் கனமான மடிக்கணினி பையையும் சில தணிக்கைக் கோப்புகளையும் ஏந்தியபடி ஒரு பெண் உள்ளே நுழைந்தாள். அவள் வேறு யாருமல்ல, சென்னையின் முன்னணி நிதித்துறைத் தணிக்கை நிபுணரும் கதிரவனின் நம்பிக்கைக்குரிய தோழியுமான மீரா. முப்பத்திரண்டு வயதான மீராவின் கூர்மையான பார்வையும், எதையும் எதார்த்தமாக அணுகும் அமைதியான தோற்றமும் அவளது தொழில்முறை ஆளுமையைத் தெளிவாகப் பறைசாற்றின. லண்டனிலிருந்து திரும்பிய பிறகு கதிரவன் தொலைபேசியில் அழைத்த உடனே, நிலவரத்தின் தீவிரத்தைப் புரிந்து கொண்டு ஓடோடி வந்திருந்தாள் மீரா.

“கதிர்…” என்றபடி உள்ளே வந்த மீரா, சுற்றிலும் சிதறிக் கிடந்த லெட்ஜர்களையும், உடைக்கப்பட்ட பூட்டின் எச்சங்களையும் பார்த்தாள். அவளது முகத்தில் லேசான கவலை படர்ந்தாலும், கதிரவனின் உறுதியான கண்களைப் பார்த்ததும் அது மறந்தது. “ஆனந்தி வழியில் என்னைச் சந்தித்து நீதிமன்ற நோட்டீஸ் பற்றிச் சொன்னாள். சூர்யபிரகாஷ் மிக வேகமாகக் காய்களை நகர்த்துகிறான் கதிர். ஆனால் நீ ஏதோ முக்கியமான ஆவணம் கிடைத்ததாகச் சொன்னாயே, அது உண்மையா?” என்று கேட்டாள். கதிரவன் சற்று நகர்ந்து, மேசையின் மீது அந்தப் பழைய தணிக்கைக் குறிப்புப் புத்தகத்தை வைத்தான். “மீரா, இது அப்பா தன் கைகளாலேயே எழுதி வைத்த கணக்குகள். சூர்யபிரகாஷ் இந்த அச்சகத்தையும் திருவல்லிக்கேணியைச் சுற்றியுள்ள பாரம்பரியச் சொத்துக்களையும் எப்படி போலி ஆவணங்கள் மூலம் அபகரிக்கத் திட்டமிட்டான் என்பதற்கான விடை இதில்தான் இருக்கிறது” என்றான்.

மீரா சற்றும் தாமதிக்காமல், மேசையின் மீதிருந்த தூசியைத் துடைத்துவிட்டு, தன் மடிக்கணினியைத் திறந்தாள். கதிரவன் கொடுத்த தணிக்கைக் குறிப்புப் புத்தகத்தின் பக்கங்களை மெதுவாகத் திருப்பத் தொடங்கினாள். தொடக்கத்தில் சாதாரண வியாபாரக் கணக்குகளாகத் தோன்றிய அந்தப் பக்கங்கள், செல்லச் செல்ல அதிரவைக்கும் நிஜங்களை வெளிப்படுத்தின. மீராவின் கண்கள் சுருங்கின; அவளது கூர்மையான கணக்கீட்டு மூளை சட்டென்று வேலையைத் தொடங்கியது. “கதிர், இதைப் பார்…” என்று ஒரு குறிப்பிட்ட பக்கத்தைக் சுட்டிக்காட்டினாள். “2018-ஆம் ஆண்டிலிருந்து சூர்யபிரகாஷ் ‘ஆல்ஃபா எஸ்டேட்ஸ்’ மற்றும் ‘ஸ்ரீ விநாயகா ஹோல்டிங்ஸ்’ என்ற இரண்டு பினாமி நிறுவனங்களை உருவாக்கியிருக்கிறான். இந்த நிறுவனங்களின் பெயரில்தான் திருவல்லிக்கேணி மற்றும் ராயப்பேட்டை பகுதிகளில் உள்ள பல பழைய அச்சகங்களுக்கும், வீடுகளுக்கும் போலியாகக் கடன் பத்திரங்கள் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.”

மீரா தன் மடிக்கணினியில் நிதித்துறையின் அதிகாரப்பூர்வத் தரவுத்தளங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொண்டே தொடர்ந்தாள். “பாரதி அச்சகத்தின் நிலப்பரப்பை அடமானம் வைத்து, சூர்யபிரகாஷின் பினாமி நிறுவனம் சுமார் பதினைந்து கோடி ரூபாய் கடனை ஒரு தனியார் வங்கியிலிருந்து பெற்றிருக்கிறது. ஆனால், அந்தக் கடனுக்கான ஆவணங்களில் உன் தந்தை சுந்தரராஜனின் கையெழுத்து போலியாகப் போடப்பட்டிருக்கிறது! அதுமட்டுமல்ல, அந்தப் பணப் பரிமாற்றம் நடந்த அடுத்த வாரமே, அந்த வங்கி அதிகாரியின் கணக்கிற்குப் பெரிய தொகைப் பணப் பரிமாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இது சாதாரண நில அபகரிப்பு அல்ல கதிர்; இது பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள மாபெரும் கார்ப்பரேட் நிதி மோசடி மற்றும் வரி ஏய்ப்பு சதி!” என்று மீரா உணர்ச்சிவசப்பட்டு விவரித்தாள்.

அவளது விளக்கத்தைக் கேட்ட கதிரவனின் முகத்தில் ஒரு புதிய வெளிச்சம் பரவியது. லண்டனில் ஆவண ஆராய்ச்சியாளராகத் தான் பெற்ற அனுபவமும், மீராவின் நிதித்துறை நிபுணத்துவமும் இணைந்தால், சூர்யபிரகாஷின் சாம்ராஜ்யத்தை ஆட்டங்காண வைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை அவனுக்குள் எழுந்தது. “மீரா, சூர்யபிரகாஷ் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு எண் 412/2024-ன் கீழ் பெற்றுள்ள தடை உத்தரவு, இந்த போலியான அடமானப் பத்திரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதுதானே?” என்று கதிரவன் கேட்டான். மீரா தீவிரமாகத் தலையசைத்தாள். “ஆமாம் கதிர். ஆனால் இந்தத் தணிக்கைக் குறிப்புப் புத்தகத்தில் உள்ள வங்கிப் பரிவர்த்தனை எண்கள் மற்றும் போலி நிறுவனங்களின் கணக்கு விவரங்களை வைத்து நாம் உடனடியாக உயர்நீதிமன்றத்தில் ஒரு அவசரக் மனுவைத் தாக்கல் செய்ய முடியும். சூர்யபிரகாஷின் பினாமி நிறுவனங்களின் சட்டவிரோதப் பரிமாற்றங்களை ஆதாரமாக வைத்தால், அவர்கள் பெற்ற தடை உத்தரவை ரத்து செய்ய வைப்பதுடன், இந்த மோசடியைப் பற்றிய சிபிசிஐடி விசாரணைக்கும் உத்தரவிட வைக்கலாம்!” என்று சட்ட மற்றும் நிதி ரீதியான பாதையை தெளிவுபடுத்தினாள்.

இருவரும் இணைந்து அடுத்து எடுக்க வேண்டிய சட்டப் போராட்டத்தின் முதல் படியைத் திட்டமிடத் தொடங்கினர். ஆனந்தி நீதிமன்றத்தில் வழக்கு ஆவணங்களைச் சரிபார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், மீரா இந்த நிதி மோசடிக்கான விரிவான தணிக்கை அறிக்கையைத் தயார் செய்ய ஒப்புக்கொண்டாள். வேலு அண்ணன் அவர்களுக்குச் சூடான தேநீரைக் கொண்டுவந்து கொடுத்தார். “தம்பி, ஐயா இருந்தப்போ இந்த அச்சகத்துல நேர்மை மட்டும்தான் மூலதனமா இருந்தது. இன்னைக்கு நீங்களும் மீரா அம்மாவும் சேர்ந்து போராடுறதைப் பார்த்தா, ஐயாவே நேர்ல வந்து நிற்கிற மாதிரி இருக்கு” என்று கண்கலங்கக் கூறினார். கதிரவன் வேலுவின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, “வேலு அண்ணன், அப்பா உருவாக்கிய இந்த இடத்தை யாராலும் அழிக்க முடியாது. நாம் சட்டத்தின் முன் உண்மையை நிரூபிப்போம்” என்று உறுதியளித்தான்.

நேரம் இரவு எட்டு மணியைத் தாண்டியது. அச்சகத்தின் மின்விளக்கு வெளிச்சத்தில் மீராவும் கதிரவனும் ஆவணங்களை கணினியில் பதிவு செய்து கொண்டிருந்தனர். திருவல்லிக்கேணியின் அமைதியான அந்த இரவில், திடீரென்று அச்சகத்திற்கு வெளியே பலமான உரசல் சத்தத்துடன் இரண்டு சொகுசு கார்கள் வந்து நின்றன. கார்களின் கதவுகள் படாடோபமாகத் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது. அடுத்த சில வினாடிகளில், அச்சகத்தின் நுழைவுவாயிலில் ஒரு கனத்த நிழல் விழுந்தது.

உள்ளே நுழைந்தவன் சாதாரணமானவன் அல்ல. சூர்யபிரகாஷின் வலது கரமாகவும், அவரது ரியல் எஸ்டேட் அச்சுறுத்தல் படைகளின் தலைவனாகவும் செயல்படும் ‘தர்மா’ என்பவன் நின்றுகொண்டிருந்தான். ஆறடி உயரமும், தழும்பு விழுந்த முகமும், அகந்தையான பார்வையுமாக இருந்த அவன், தன் பின்னால் வந்த நான்கு ஆட்களுடன் அச்சகத்திற்குள் காலடி எடுத்து வைத்தான். அவனது கையில் ஒரு இரும்புத் தடியும், சூர்யபிரகாஷின் நிறுவன முத்திரையிடப்பட்ட மற்றொரு எச்சரிக்கை மடலும் இருந்தன. அவன் கதிரவனையும், அச்சகத்தின் மேசையில் சிதறிக் கிடந்த தணிக்கைக் கோப்புகளையும், மீராவையும் ஏளனமாகப் பார்த்தான்.

“என்னடா லண்டன் துரை… பூட்டை உடைச்சு உள்ளே வந்தாச்சு, இப்போ கணக்கு வழக்கெல்லாம் பார்க்க ஆரம்பிச்சாச்சா?” என்று தர்மாவின் கரகரப்பான குரல் அச்சகத்தின் சுவர்களில் அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. அவன் மெதுவாக நடந்து வந்து கதிரவனின் மேசைக்கு முன்னே நின்றான். “சூர்யபிரகாஷ் சார் உனக்குக் கொடுத்த டைம் முடிஞ்சு போச்சு கதிரவன். இந்த அச்சகத்தை விட்டுட்டு மரியாதையா வெளியேறினா உயிரோட இருப்பீங்க. இல்லைன்னா, இந்தப் பழைய காகிதங்களோட சேர்த்து உங்களையும் எரிக்க வேண்டியிருக்கும்!” என்று திறந்தவெளியில் அச்சுறுத்தும் தொனியில் மிரட்டினான். மீரா அச்சத்துடன் கதிரவனைப் பார்க்க, கதிரவன் சற்றும் பதற்றமின்றி தன் மேசையிலிருந்து மெதுவாக எழுந்து தர்மாவின் கண்களை நேருக்கு நேராகச் சந்தித்தான். திருவல்லிக்கேணியின் அந்த இருண்ட இரவில், ஒரு புதிய ஆபத்தான மோதல் வெடிக்கத் தயாராக இருந்தது.