மேகமலையின் தீமூட்டம்

வெளியில் இம்பீரியல் வான்-படையின் செம்பு நிறக் கப்பல்கள் மேகக் கூட்டங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு முன்னேறி வந்தன. அவற்றின் இயந்திரங்கள் எழுப்பிய ஓசை வான்வெளியின் அமைதியைக் குலைக்கும் வகையில் இடி முழக்கம் போல் எதிரொலித்தது. பட்டறையின் உள்ளே ரத்தக் காயங்களுடன் நின்றிருந்த வேல்விழி, தன் கையில் இருந்த தோல் சுருளை மேசையின் மீது வைத்துவிட்டு, கூர்மையான பார்வையால் அறிவு அரசனையும் செழியனையும் நோக்கினாள். அவளது கண்ணாடி வில்லைக்குப் பின்னால் இருந்த அந்த ஒற்றைக் கண், ஏதோ ஒரு பெரிய ஆபத்து வரவிருப்பதை எச்சரிப்பது போல் சுடர்விட்டது.

"அரசன்… நாம் தாமதிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் இந்த மேகமலையின் இறுதி நிமிடங்களை நெருங்குகிறது," என்று வேல்விழி குரலில் படபடப்புடன் உறுதியைக் கலந்து கூறினாள். இம்பீரியல் படைகள் இங்கு வரக் காரணம் சாதாரணமான ரோந்துப் பணி அல்ல; அவள் கொண்டு வந்த அந்த இரகசிய வரைபடம் காட்டும் பழங்கால வான் ஆன்மாவின் இருப்பிடத்தை பேரரசு மோப்பம் பிடித்துவிட்டது என்பது இப்போது தெளிவாகத் புரிந்தது.

அறிவு அரசன் எந்தவித பதற்றமும் இல்லாமல் தன் இடது தோளில் உள்ள வடுவைத் தற்செயலாகத் தொட்டுக்கொண்டான். அவனது பழைய வான்-படை நினைவுகள் மின்னல் வெட்டுப் போல அவனது மனதில் வந்து சென்றன. அந்தத் தீக்காயம் அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த பாடம் ஒன்றுதான் – போர்க்களத்தில் பயத்திற்கு இடமில்லை. அவன் தன் அமைதியான முகத்தை மாற்றி, ஒரு தீவிரமான போர்வீரனின் தோற்றத்திற்கு மாறினான். மூலையில் பழுதுபார்க்கப்பட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த அந்தச் சூரியக் கல் அஸ்திர கவசத்தை நோக்கி அவன் நடந்தான்.

"செழியன், பட்டறையின் பின் பகுதி எரிபொருள் வால்வை மூடு. நாம் இவர்களிடம் சிக்கப்போவதில்லை," என்று கட்டளையிட்டபடியே, அறிவு அரசன் அந்தக் கனமான அஸ்திர கவசத்தை தன் உடலில் மாட்டிக் கொண்டான். ஒலியின் வேகத்தைத் தாங்கும் திறன் கொண்ட அந்த கவசத்தின் உட்பகுதியில் இருந்த சூரியக் கல் உயிர் பெற்றது. தங்கம் போன்ற ஒளி கவசத்தின் நரம்புகள் வழியாகப் பாய்ந்து, அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு புதிய ஆற்றலைப் பாய்ச்சியது. காற்று அழுத்தத்தைத் தாங்கும் அந்த ஆடை, காற்றோடு காற்றாகக் கலக்கும் வல்லமையை அவனுக்கு வழங்கியது.

திடீரென இம்பீரியல் கப்பல்களின் பிரம்மாண்டமான பீரங்கிகள் மேகமலைப் பட்டறையின் மேல் சுவர்களை நோக்கித் திரும்பின. அடுத்த கணமே, கடுமையான குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல் தொடங்கியது. செம்புத் தகடுகளும் கருங்கற்களும் சிதறித் தெறிக்க, பட்டறையின் மேற்கூரை பெரும் சத்தத்துடன் இடிந்து விழுந்தது. புகை மண்டலம் எங்கும் சூழ்ந்துகொண்டது. இந்தச் சூழலில் துணிச்சலுடன் செயல்பட்ட இளம் பொறியாளர் செழியன், பின்பக்க ரகசியச் சுரங்க வழியைத் திறந்தான். அந்தச் சுரங்கம் நேரடியாக அடிவாரத்தில் நங்கூரமிடப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய, மறைக்கப்பட்ட வான்-கப்பலுக்குச் சென்றது.

"விரைவுபடுத்துங்கள்! இம்பீரியல் வீரர்கள் வந்துவிட்டார்கள்!" என்று செழியன் கத்தினான். வேல்விழி தனது கைத்துப்பாக்கியை ஏந்தியவாறு பின்கதவை நோக்கிப் பாய்ந்தாள். அறிவு அரசன் தனது அஸ்திர கவசத்தின் முழு சக்தியையும் பயன்படுத்தி, எதிரிகளின் முதல் வரிசைத் தாக்குதலைத் தன் கை ஆற்றலால் திசைதிருப்பினான். ஒலியின் வேக அதிர்வுகள் காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு செல்ல, தாக்க வந்த இரண்டு இம்பீரியல் வான்-வீரர்கள் நிலைதடுமாறி கீழே விழுந்தனர்.

மூவரும் மின்னல் வேகத்தில் அந்த இரகசியச் சுரங்கத்தின் வழியே தப்பியோடி, அடிவாரத்தில் காத்திருந்த சிறிய வான்-கப்பலின் உள்ளே குதித்தனர். அறிவு அரசன் உடனடியாகக் கப்பலின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றி, அதன் இயந்திரங்களை உயிர்ப்பித்தான். மேகமலையின் பாறைகள் இடிந்து விழும் ஓசைக்கு நடுவே, அந்தக் குகைக் கப்பல் மேகக் கூட்டங்களுக்குள் பாய்ந்து மறைந்தது. இம்பீரியல் படையின் பிடியில் இருந்து அவர்கள் தப்பியது தற்காலிகமான வெற்றியாகவே இருந்தது.

கப்பல் அதிவேகத்தில் வான்வெளியின் பாதுகாப்பான பகுதிகளுக்குச் சென்று கொண்டிருந்த போது, அதன் எஞ்சின் அறையிலிருந்து ஒரு வித்தியாசமான அதிர்வு வெளியானது. அறிவு அரசன் கன்ட்ரோல் பேனலில் கவனத்தைச் செலுத்தியபடி, செழியனைப் பார்த்துத் தலையசைத்தான். ஆனால், திடீரென அந்த இயந்திர அறைக்குள் இருந்து வெளிப்பட்ட விவரிக்க முடியாத நீல நிற ஒளி அனைவரையும் உறைந்து போகச் செய்தது. அது வழக்கமான எரிபொருள் வெளிச்சம் அல்ல. அங்கே, அந்த இயந்திரங்களின் மத்திய சுழலில், ஒரு மந்தாரம் எனப்படும் ஆன்மா விழித்தெழுந்து மெதுவாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது. அதன் கண்கள் அறிவு அரசனை நேராகப் பார்ப்பது போல் இருந்தது.