தங்கா நிலம் ரகசியங்கள்

தியாகராஜபுரத்தின் அமைதியான முச்சந்தியில் அஸ்வினின் வின்டேஜ் ஸ்கூட்டர் நின்ற இடத்திலிருந்து மீராவின் சிந்தனை இன்னும் நகரவில்லை. முந்தைய நாள் இரவு பாட்டியின் வீட்டில் நடந்த அந்த நாடகியமான குடும்ப இரவு உணவின் போது, பாட்டி தனக்கு இரகசியமாக வழங்கிய அந்த பழைய மரத்தாலான திறவுகோல் மீராவின் கைப்பையில் ஒரு கனத்த இரகசியத்தைப் போலப் பாதுகாப்பாக இருந்தது. ‘தங்க நிலம்’ தோட்டத்தை மீட்டு தனது இன்டீரியர் ஸ்டைலிஸ்ட் தொழிலை எப்படியாவது காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற அவளது ஒற்றைக் குறிக்கோளுக்கு அந்தத் திறவுகோல் ஒரு முதல் படியாய் இருந்தது. ஆனால், அதே சமயம் அஸ்வினுடன் அவள் செய்துகொண்ட போலி காதலின் ஒப்பந்தம் அவளது மனதுக்கு ஏதோ ஒரு மெல்லிய குற்றவுணர்ச்சியையும் தந்துகொண்டிருந்தது. அவன் காபி கடையின் பாரம்பரியத்தை எவ்வித சமரசமும் இன்றிப் பாதுகாக்கத் துடிக்கும் அந்தத் தீவிரமும், அவனது நிதானமான குணமும் அவளுக்கு மெல்ல மெல்லப் பிடிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. அவளது வாழ்க்கையில் இதுவரை எந்த ஆணுக்கும் கிடைக்காத ஒரு தனி இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தான் அஸ்வின்.

மறுநாள் காலை, கும்பகோணத்தின் பாரம்பரியக் கடைகளில் ஒன்றான ‘காபி ஓவியம்’ கடையின் பின்புறம் உள்ள ரோஸ்டிங் அறையில் பெரியதொரு பதற்றம் நிலவியது. வழக்கமாகப் பயன்படுத்தும் பிரத்யேக காபி கொட்டை சப்ளையர் திடீரென விலையைக் கூட்டியதோடு மட்டுமல்லாமல், அடுத்த மாதத்திற்கான விநியோகத்தையும் நிறுத்திவிட்டதாகச் செய்தி வந்தது. அஸ்வின் தனது மேஜையில் கைகளை ஊன்றி, லேசான வியர்வையுடன் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவனது கட்டுப்பாட்டுத் தன்மையும் துல்லியமான திட்டமிடலும் இந்தச் திடீர் சவாலால் அடிபட்டுப் போயிருந்தது. தன் வாழ்நாளில் தோல்வி என்பதைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அவனது இயல்பு, இப்போது பயமாக மாறியிருந்தது. பெற்றோரின் தோல்வியடைந்த திருமண வாழ்க்கையின் நிழல் அவனது தொழிலையும் தன் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் சென்றுவிடுமோ என்ற ஆழமான அச்சம் அவனை உலுக்கியது. சரியாக அந்தச் சமயத்தில்தான் மீரா கடையின் உள்ளே நுழைந்தாள். அஸ்வினின் முகத்தில் இருந்த அந்த அசாதாரணமான சோர்வைக் கண்டதும், அவளது தொழில்முறை சுறுசுறுப்பு விழித்துக்கொண்டது. ‘என்ன மிஸ்டர் அஸ்வின்? ஒரு சப்ளையர் சில்லறைத் தந்திரம் பண்ண உடனே இப்படி இவ்வளவு தூரம் கலங்கிப்போவது உங்களுக்கு அழகல்ல’ என்று அவள் வழக்கம் போலக் குரலில் ஒரு மிடுக்குடன் பேசினாள்.

அஸ்வின் தனது கவலைகளை முழுமையாக மறைக்க முயன்றாலும், அவனால் முடியவில்லை. ‘மீரா, இது சில்லறைத் தந்திரம் இல்லை. என் தாத்தா காலத்தில் இருந்து நாங்கள் பின்பற்றும் தரம் குறையாமல் இருக்க வேண்டும் என்றால், அந்தச் குறிப்பிட்ட தோட்டத்து காபி கொட்டைகள் வேண்டும். இல்லையென்றால் கடையின் பெயரே கெட்டுவிடும்’ என்று சோர்வுடன் கூறினான். மீரா அவனது தோளில் தன் கரத்தை மென்மையாக வைத்து, ‘எந்த ஒரு பிரச்சினையும் தீர்வு இல்லாமல் இருப்பதில்லை. நாம் இருவரும் சேர்ந்து இதைச் சமாளிக்கலாம்’ என்று ஆறுதல் கூறினாள். அவர்களின் அந்த நிஜமான நெருக்கம், வெறும் போலி ஒப்பந்தத்தைத் தாண்டி எதோ ஒரு ஆழமான புரிதலுக்குள் அவர்களை அழைத்துச் சென்றது. அஸ்வினுக்கு அவளது அந்தத் திடமான ஆதரவு ஒரு பெரிய பலத்தைக் கொடுத்தது. தன் தனிப்பட்ட பயங்களை ஒரு பெண்ணிடம் வெளிப்படுத்துவது அவனுக்குப் புதிது என்றாலும், மீராவிடம் பேசும்போது அவனுக்குள் இருந்த பாதுகாப்பின்மை மாயமாய் மறைந்தது.

அன்று மாலையே, பாட்டி கொடுத்த அந்த மரக்கதவு திறவுகோலை வைத்துக்கொண்டு ‘தங்க நிலம்’ தோட்டத்தின் பழைய பங்களாவிற்குள் நுழைந்தனர். பல வருடங்களாக மனித நடமாட்டம் இல்லாமல் பூட்டிக்கிடந்த அந்தப் பாரம்பரிய பங்களா, ஒரு அடர்ந்த வரலாற்றுச் சுவடைத் தாங்கியிருந்தது. ஜன்னல் வழியே நுழைந்த மாலைச் சூரிய ஒளியில் பறந்த தூசிகள் தங்கத் துகள்கள் போல மின்னின. மீரா தனது வாட்டர்பலர் வடிவமைப்பு ஸ்கெட்ச் நோட்டை கையில் வைத்துக் கொண்டு வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையையும் வியப்புடன் நோக்கினாள். ‘அஸ்வின், இந்த இடத்தையா நீங்கள் கைவிடப் பார்க்கிறீர்கள்? இதுவொரு பொக்கிஷம் ஆயிற்றே’ என்று அவள் ஆச்சரியப்பட்டாள். அஸ்வின் அவளுக்குப் பின்னால் வந்து நின்று, ‘இந்த இடத்துடனான என் நினைவுகள் ரொம்ப ஆழமானது மீரா. சிறுவயதில் இங்கு நான் ஓடி விளையாடியிருக்கிறேன். ஆனால், இதை நிர்வகிப்பது இப்போது பெரிய சுமையாகிவிட்டது’ என்று மெல்லிய குரலில் தன் கடந்த காலத்தைப் பற்றிப் பேசினான்.

அவர்களின் அந்த அமைதியான தருணம் ஒருவருக்கொருவர் இருந்த இடைவெளியை முற்றிலாகவும் குறைத்தது. இருவரும் வீட்டின் பிரதான வரவேற்பறையில் இருந்த பழமையான மர மேஜையைச் சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினர். அஸ்வின் காபி தயாரிக்கும் முறைகளைப் பற்றிய தனது கனவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள, மீரா தனது இன்டீரியர் வடிவமைப்பு லட்சியங்களைப் பற்றிப் பேசினாள். இருவரின் கனவுகளும் வெவ்வேறு திசையில் பயணித்தாலும், அவற்றின் வேர்கள் பாரம்பரியத்தின் மீது கொண்ட காதலில் ஒன்றாகவே இணைந்திருந்தன. அந்த அமைதியான சூழலில் அவர்களின் இதயத் துடிப்பின் ஓசை மட்டுமே அதிகமாகக் கேட்டது போல் இருந்தது. உலகத்தின் மற்ற கவலைகள் அனைத்தும் எங்கோ மறைந்துபோனது போல அவர்கள் அந்தப் பழைய பங்களாவின் அரவணைப்பில் மிதந்தனர்.

திடீரென, அந்தப் பழமையான மர மேஜையின் உள்ளே இருந்த ஒரு ரகசிய டிராயரை மீரா திறக்க முயன்றாள். அது பல வருடங்களாகத் துப்பாக்கிப் பூட்டு போல இறுக்கமாக அடைந்திருந்தது. அஸ்வின் தனது கைவினைக் கருவிகளின் உதவியுடன் மென்மையாக அதைத் திறந்தான். உள்ளே பல ஆவணங்கள் மஞ்சள் நிறம் மாறிப் பொங்கிக் கிடந்தன. மீரா அதில் ஒரு தாளை எடுத்துப் பார்த்தாள். அது ஒரு பழைய காகிதம் மட்டுமல்ல; தோட்டத்தின் உரிமையை முழுமையாக மாற்றியமைக்கக்கூடிய ஒரு முக்கியமான ஆவணம். அந்தத் தாளைப் புரட்டிப் பார்த்த மீராவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அதில் எழுதப்பட்டிருந்த வாசகங்கள் இதுவரை அவர்கள் இருவரும் அறிந்திருந்த அனைத்து உண்மைகளையும் தலைகீழாக மாற்றுவதாக இருந்தது. அஸ்வின் பதற்றத்துடன் அதைப் பறித்து வாசிக்கத் தொடங்கினான். அவனது கைகள் நடுங்கின. அந்தத் தாளில்தான் அவர்களின் ஒட்டுமொத்த எதிர்காலத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஒரு பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது.