காபி மணமும் மாற்றமும்

தியாகராஜபுரத்தின் காலையில் வீசிய மெல்லிய குளிர்காற்று, ‘காபி ஓவியம்’ கடையின் கதவைத் தட்டியது. முந்தைய நாள் இரவில் ‘தங்க நிலம்’ தோட்டத்தின் பழைய அலுவலக மேஜையிலிருந்து மீரா கண்டெடுத்த அந்த கையொப்பமிடப்படாத வரைவு ஒப்பந்த ஆவணம் இருவரின் மனதிலும் ஒரு பாரமான கேள்வியை எழுப்பியிருந்தது. ஆனால், அடுத்த சில நிமிடங்களில் அந்தச் சிந்தனைகளிலிருந்து வெளிவந்து வார இறுதி நாளின் மும்முரமான வியாபாரத்திற்குத் தயாராக வேண்டிய கட்டாயம் அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது. கும்பகோணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து பாரம்பரியக் காபி ருசிக்காகக் கடையைத் தேடி வந்த வாடிக்கையாளர்களால் ‘காபி ஓவியம்’ திமிலோகப்பட்டது. அஸ்வின் தனது வழக்கமான துல்லியத்துடன் காபி கொட்டைகளை வறுப்பதிலும், அதன் தரத்தை உறுதி செய்வதிலும் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்தான். மீரா, கடையின் முன்புறப் பகுதியில் வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்கும் பணியில் அவனுக்கு உதவியாக நின்றாள்.

போலி காதலின் ஒப்பந்தத்தை உலகிற்கு உண்மையானது போலக் காட்ட வேண்டிய கட்டாயம் அங்கே சோதிக்கப்பட்டது. ஒருபுறம் கடையின் சமையலறையில் இருந்து வரும் நறுமணம், மறுபுறம் வாடிக்கையாளர்களின் ஆரவாரம் இவற்றுக்கிடையே அஸ்வினும் மீராவும் ஒருவருக்கொருவர் கண்களாலேயே பேசிக்கொள்ளும் விதம் பார்வையாளர்களை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. சரியாக அந்தச் சமயத்தில்தான், கடையின் இளம்பணியாளரான செந்தில் தன் இயல்பான உற்சாகத்துடன் ஒரு பெரிய காபி தட்டுடன் வாடிக்கையாளர் மேசைக்குச் சென்றான். வழக்கம் போல அவனது வாய் ஓயாமல் பேசிக்கொண்டே சென்றதில், அஸ்வினும் மீராவும் தங்களுக்குள் எதையோ பேசிக்கொண்டிருந்த தருணத்தில் திடீரென குறுக்கிட்டான். ‘அண்ணா, அண்ணி… நேற்று முன்தினம் தாங்கள் இருவரும் எப்படி ஒரே ஸ்கூட்டரில் ஒரே சாக்லேட் கலர் உடையில் சென்றீர்கள் என்பதைப் பார்த்த ஊர்க்காரர்கள் இன்னும் சிலிர்ப்பில் இருக்கிறார்கள்’ என்று செந்தில் சத்தமாகக் குரல் எழுப்பினான். செந்திலின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அஸ்வினின் முகம் லேசாகச் சிவந்தது. மீராவோ தனது பதற்றத்தை உடனடியாகச் சுதாரித்துக்கொண்டு, புன்னகையுடன் ‘செந்தில், நீ வேலை செய்யும் இடத்திற்குத் தேவையான கவனத்தை மட்டும் கொடு’ என்று நாசுக்காகச் சமாளித்தாள்.

செந்திலின் அந்த அறியாமையான பேச்சு, கடையிலிருந்த மற்றவர்களின் கவனத்தை இவர்களின் பக்கம் திருப்பியது. அங்கு வந்திருந்த சில உள்ளூர் வியாபாரிகளும், பாட்டியின் தீவிர ஆதரவாளர்களான முதியவர்களும் அஸ்வினையும் மீராவையும் வியப்புடன் பார்த்தனர். குறிப்பாக, பாட்டி அனுப்பிய ரகசிய உளவாளியைப் போல அவ்வப்போது கடையின் மூலை முடுக்கிலிருந்து எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு உறவினர் பெண், இவர்கள் இருவரின் ஜோடிப் பொருத்தத்தைப் பற்றி உரக்கப் பாராட்டத் தொடங்கினார். ‘தம்பி அஸ்வின், ஜோடி பொருத்தமப்பா! உடனே கல்யாண முத்திரையை மாற்றிவிடுங்கள்’ என்று பெரியவர்கள் கலகலப்பாகச் சிரித்தனர். அஸ்வின் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்துவிடக் கூடாது என்று முயன்றாலும், மீராவின் அருகில் இருக்கும்போது அவனது இதயத்துடிப்பு எகிறியது உண்மை. மீரா தன் கூர்மையான பார்வைகளால் நிலைமையைச் சமாளித்து, வாடிக்கையாளர்களைத் திசைதிருப்பினாள். அவளது அந்தத் திடமான குணமும், இக்கட்டான சூழலில் சட்டென முடிவெடுக்கும் திறனும் அஸ்வினுக்கு அவளின் மீது இருந்த மதிப்பை மேலும் உயர்த்தியது. தன் வாழ்வில் எப்போதுமே எல்லாவற்றையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் அஸ்வினுக்கு, மீரா ஒரு பாதுகாப்பான அரணாக மாறத் தொடங்கியதை அவன் அவனது மனதிற்குள் உணர்ந்தான்.

மதிய வேளையின் பரபரப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து, கடையின் விளக்குகள் மென்மையாக ஒளிரத் தொடங்கியபோது, அன்றைய நாளின் களைப்பு இருவரின் முகத்திலும் நிழலாடியது. வாடிக்கையாளர்கள் அனைவரும் வெளியேறி, கடைக்குள் ஒரு அமைதியான சூழ்நிலை நிலவியது. செந்தில் கடையின் முன்பகுதியைச் சுத்தம் செய்துவிட்டு வீட்டிற்குப் புறப்பட்டான். அஸ்வினும் மீராவும் மட்டும் ரோஸ்டிங் அறையின் மேஜை அருகே அமர்ந்து, அன்று காலையில் நடந்த நிகழ்வுகளைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். ‘செந்தில் இன்னைக்கு ஒரு வழியா நம்ம மாக்கிங் டெஸ்ட்டை நல்லபடியாவே பாஸ் பண்ண வச்சிட்டான்’ என்று அஸ்வின் லேசான சிரிப்புடன் கூறினான். மீரா தன் கைகளில் இருந்த காபி கோப்பையை வைத்துவிட்டு, ‘அவன் அறியாமல் செய்கிறான், ஆனால் நம்மை ஒவ்வொரு நொடியும் கவனமாக இருக்க வைக்கிறான்’ என்று பதிலளித்தாள். அவர்களின் அந்த இலகுவான உரையாடல் மெல்ல மெல்ல ஒரு ஆழமான அமைதியாக மாறியது. ‘தங்க நிலம்’ தோட்டம் குறித்த அந்த ஆவணத்தின் உண்மையை எப்போது வெளிக்கொணர்வது என்ற யோசனை மீராவின் முகத்தில் மீண்டும் ஒரு தீவிரமான நிழலைப் பரப்பியது. அஸ்வின் அவளது முகமாற்றத்தைக் கவனித்து, ‘மீரா, கவலைப்படாதே. நாம் இருவரும் சேர்ந்து எதையும் எதிர்கொள்ளலாம்’ என்று உறுதியளித்தான்.

ஆனால், அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. ‘காபி ஓவியம்’ கடையின் முன்பக்கக் கண்ணாடி கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு ஒரு ஆடம்பரமான கார் வந்து நின்ற சத்தம் கேட்டது. கதவு திறக்கப்பட்டு, திடீரென உள்ளே நுழைந்த அந்த நப அதிரடியான வருகை கடையின் வெப்பநிலையை ஒரே நொடியில் மாற்றியது. அவர்தான் சஞ்சய். மீராவின் முன்னாள் வணிகப் பங்குதாரரும், அவளது கடந்த கால நினைவுகளின் சுமையுமான சஞ்சய், முகத்தில் எவ்வித அரவணைப்புமின்றி ஒரு ஏளனப் புன்னகையுடன் உள்ளே நுழைந்தான். அவனது கண்கள் அஸ்வினும் மீராவும் அருகருகே அமர்ந்திருந்ததைக் கவனித்ததும் ஒரு கணத்திற்குச் சுருங்கியது. சஞ்சய் நேராக மீராவைப் பார்த்து, ‘மீரா, நீ கும்பகோணத்தில் என்னதான் நாடகம் ஆடினாலும், ‘தங்க நிலம்’ தோட்டத்தின் சொத்து ஒப்பந்தம் மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள சூழ்ச்சிகள் உன்னை சும்மா விடாது. எனக்கு உடனே பதிலளி’ என்று கடையின் அமைதியைக் குலைக்கும் வகையில் உரத்த குரலில் கோரினான்.