நீலக் கழுகின் உத்வேகம்

மேகப் பள்ளத்தாக்கின் செங்குத்தான விளிம்பில் குளிர்ந்த காற்று சுழன்று அடித்துக்கொண்டிருந்தது. பனி மூடிய மலை முகடுகளுக்கு நடுவே, அந்தப் பிரம்மாண்டமான ‘நீலக் கழுகு’ வான்-கப்பல் தனது நீராவிக் கொதிகலன்களை மெல்லிய ஒலியுடன் இயக்கிக் காத்திருந்தது. அதன் நீல நிறப் பட்டுப் பாய்கள் காற்றில் படபடத்தன. வீராவும் கவினும் பனிப்பாறை வழியிலிருந்து தப்பியோடி வந்து, அந்த வான்-கப்பலின் முதன்மைத் தளத்தில் வெற்றிகரமாகக் காலடி வைத்தனர்.

“கவின்! நாம் தப்பித்துவிட்டோம்! ஆனால் கருங்கல் கோட்டை ஒற்றர்கள் நம்மைத் தொடர அதிக நேரம் எடுக்காது” என்று மூச்சுவாங்கக் கூறினாள் வீரா. அவளது கைகளில் ‘விண்மீன் விழி’ அஸ்ட்ரோலேப் இன்னும் பொன்நிற ஒளியைப் பொழிந்துகொண்டிருந்தது. கவின் உடனே கப்பலின் எந்திரக் கட்டுப்பாட்டு அறைக்குச் சென்று, பிரதான சுழல் விசையைத் திருப்பினான். நீராவியின் அழுத்தம் அதிகரித்து, கப்பலின் மாபெரும் விசிறிகள் சுழலத் தொடங்கின.

“உண்மைதான், வீரா. ஆனால் ‘நீலக் கழுகு’ வான்-கப்பல் இந்த மேகப் பள்ளத்தாக்கின் அதிவேகக் காற்றைக் கிழித்துச் செல்லும் திறன் கொண்டது. இவர்களை நம்மை நெருங்க விடமாட்டோம்” என்று உறுதியுடன் கூறினான் கவின். அவனது தோள்பட்டையில் இருந்த கஷாய நிற காவல் முத்திரை கப்பலின் கட்டுப்பாட்டுப் பலகையுடன் லேசாக ஒளிரத் தொடங்கியது. அந்த விசித்திரமான பிணைப்பு கப்பலின் வேகத்தை உடனடியாகப் பல மடங்கு அதிகரித்தது.

கப்பல் மேகப் பள்ளத்தாக்கின் தரைப்பகுதியிலிருந்து செங்குத்தாக விண்ணில் உயர்ந்தது. கீழே, கருங்கல் கோட்டையின் ஒற்றர்கள் முகமூடிகளுடன் பள்ளத்தாக்கின் விளிம்பிற்கு வந்து ஆக்ரோஷமாக எஃகு வாள்களை வீசித் தங்கள் விரக்தியை வெளிப்படுத்தினர். ஆனால் அவர்களின் படைகள் அந்த வான்-கப்பலின் உயரத்தை எட்ட முடியவில்லை. நீல நிறப் பொறிகளைச் சிதறியபடி நீலக் கழுகு மேகக் கடலைத் தாண்டிச் சென்றது.

வானத்தில் பறந்தபடி, வீரா தான் கொண்டுவந்திருந்த விண்மீன் நதியின் பழைய வரைபடத்தைப் பிரித்து விரித்தாள். அஸ்ட்ரோலேப்பின் நீல ஒளியும், அவளது வலது கை விண்மீன் வடுவிலிருந்து கசிந்த குருதி ஆற்றலும் அந்தப் பழைய தாளில் பட்டு புதிய பாதைக் கோடுகளை ஒளிரச் செய்தன. “கவின், வரைபடம் நமக்கு அடுத்த திசையைக் காட்டுகிறது. நாம் மின்னல் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து விண்மீன் நதியின் முகத்துவாரத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்” என்றாள் வீரா. அவளது கண்களில் அச்சத்திற்குப் பதிலாக ஒரு புதிய தீர்க்கமான ஒளி மின்னியது.

கவின் புன்னகையுடன் அவளது அருகில் வந்து நின்றான். அந்த ஆபத்தான பயணத்திலும் இருவரும் அருகருகே நின்றுகொண்டிருந்த தருணம் அவர்களின் காதலை ஆழப்படுத்தியது. கவினின் அமைதியான ஆதரவும் வீராவின் கூர்மையான அறிவும் இணைந்து அந்த வான்-கப்பலைச் சரியான திசையில் செலுத்தியது. அவர்களின் பிணைப்பு உலகத்தின் அனைத்து இருள் சக்திகளையும் எதிர்கொள்ளும் பலத்தைக் கொடுத்தது.

ஆனால் அவர்களின் மகிழ்ச்சி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. வான்வெளியின் ஆழத்தில் திடீரென வெப்பநிலை கடுமையாகக் குறைந்தது. நீலக் கழுகின் சுற்றியுள்ள மேகங்கள் திடீரென அடர்ந்த கருமை நிறமாக மாறி, அச்சுறுத்தும் வகையில் சுழன்றடித்தன. ‘நிழல் கரங்கள்’ எனப்படும் இருள் உயிரினங்களின் பாரிய புயல் ஒன்று நீலக் கழுகு கப்பலின் பயண வழியை முற்றிலுமாக மறித்து நின்றது. மின்னல்கள் வெட்டும்போது, அந்த நிழல் கரங்களின் நகங்கள் கப்பலின் பாய்களைத் தொட்டுக் குலைப்பதைப் போலத் தோன்றியது.

“எச்சரிக்கை, வீரா! நம் வழியை ஒரு பயங்கரமான நிழல் புயல் மறிக்கிறது!” என்று கவின் தனது குரலை உயர்த்தி எச்சரித்தான். கப்பல் அந்தப் புயல் மண்டலத்தின் நடுவே நுழைந்தபோது கடுமையான உலுக்கலைச் சந்தித்தது. அடுத்த கட்டம் என்னவென்பதை அறிய முடியாத பெரும் பதற்றம் அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டது.