Part 12: இரகசியங்களின் நிழல்

பகுதி 12: இரகசியங்களின் நிழல்

மதுரையின் மழை நின்றிருந்தாலும், வளிமண்டலம் இன்னும் ஈரமாகவே இருந்தது. பழைய ஜவுளி ஆலை இடிபாடுகளிலிருந்து தப்பிய அறிவழகனும் தாமரையும், உடனடியாக நகரின் பாதுகாப்பான மற்றொரு பகுதிக்கு மாற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர். ஏசிபி துரைபாண்டியனின் நேரடி கண்காணிப்பும், வேலுச்சாமியின் கூலிப்படைகளின் தொடர் தேடுதலும் அவர்களை ஒரு நிமிடம் கூட ஒய்வெடுக்க அனுமதிக்கவில்லை. தற்காலிகமாக ஒரு பாதுகாப்பான பழைய வணிகக் கட்டடத்தின் மாடியில் அவர்கள் பதுங்கியிருந்தனர்.

அறிவழகன் தனது காயமடைந்த கைகளில் கட்டை இறுக்கமாகக் கட்டியவாறு, மேஜையில் பரப்பப்பட்டிருந்த சிறிய டிஜிட்டல் டேப்லெட்டைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கார்த்திக் கொடுத்த குறிப்புகளும், அவர்கள் பதிவேற்றிய சர்வதேச ஊடகச் சர்வர் தரவுகளும் சரியான பாதையில் செல்கிறதா என்பதை அவன் சரிபார்க்க முயன்றுகொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் சிவந்து, கடுமையான தூக்கமின்மையால் சோர்ந்து போய் இருந்தன. ஆனாலும் அவனது மூளை ஒரு இயந்திரம் போல் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.

‘அறிவழகன், சற்று ஓய்வெடுங்கள்,’ என்று கூறியபடியே தாமரை அவனுக்கு அருகில் வந்தாள். அவளது தோள் மற்றும் காலில் ஏற்பட்ட காயங்கள் அவளுக்கு கடுமையான வலியைத் தந்தாலும், அவள் அதை வெளியில் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. தனது சர்வீஸ் பிஸ்டலின் மேகசினைக் கழற்றி சுத்தம் செய்துகொண்டே அவள் பேசினாள். ‘நம்மைக் காட்டிக் கொடுத்தது யார் என்ற கேள்விக்கு இன்னும் விடை கிடைக்கவில்லை. மத்திய புலனாய்வு அதிகாரியுடன் நாம் தொடர்பு கொள்ள முயன்ற நொடியே நமது இருப்பிடம் கசிந்துள்ளது என்றால், நம் துறையிலேயே மிக உயர்ந்த மட்டத்தில் ஒரு துரோகி இருக்கிறான்.’

அறிவழகன் நிமிர்ந்து தாமரையைப் பார்த்தான். அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த கடினமான உறுதி அவனுக்கு ஒருவித மன அமைதியைத் தந்தது. ‘துரைபாண்டியன் மட்டும் இதற்குள்ளாகவில்லை தாமரை. அதற்கு மேல் உள்ள அரசியல்வாதிகளின் நேரடித் தொடர்பு இதில் உண்டு. பூமி கிரானைட்ஸ் நிறுவனத்தின் பெயரில் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும் பணப் பரிமாற்றங்கள் அனைத்தும் ஒரு பெரிய சதியின் ஒரு பகுதி மட்டும்தான். பிரதான கணக்குப் புத்தகம் கைமாறும் வரை நம்மால் நிம்மதியாக மூச்சு விட முடியாது.’

அவர்கள் இருவரும் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்து நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துச் சென்றது. இந்த மரண பயமும் நெருக்கடியும் தான் அவர்களின் உறவை முற்றிலும் வேறுொரு தளத்திற்கு நகர்த்தியிருந்தது. வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்திக் கொள்ளாவிட்டாலும், ஒருவருக்கொருவர் உயிரைக் கொடுத்துப் பாதுகாக்கத் தயாராக இருந்தனர். தாமரை மெதுவாக அறிவழகனின் தோளில் கையை வைத்தாள். அந்த சிறிய ஸ்பரிசம் இருவரின் மன அழுத்தத்தையும் சற்றே குறைத்தது. ‘நாம் இந்தச் சதியை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வருவோம், அறிவழகன். மீனாட்சியின் மரணத்திற்கு நீதி கிடைக்கும் வரை நான் பின்வாங்க மாட்டேன்.’

அப்போது, மேஜை மீது வைக்கப்பட்டிருந்த அவர்களின் பாதுகாப்பான பர்னர் போன் (Burner Phone) திடீரென ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அந்த இரவில் அந்த ஒலியின் சத்தம் மிகவும் பயங்கரமாகக் கேட்டது. இருவரும் ஒரு கணத்திற்கு ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். பாதுகாப்பான வழிகள் அனைத்தும் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில், அந்த நேரத்தில் யார் அழைக்கக்கூடும்? தாமரை உடனே போனை எடுத்து காதில் வைத்தாள்.

‘பேசுவது யார்?’ என்று தாமரை தனது கரடுமுரடான குரலில் கேட்டாள்.

மறுமுனையில் ஒரு நபர் பேசத் தொடங்கினார். குரல் இயந்திரத்தனமாக மாற்றப்பட்டிருந்தது. ‘உங்கள் இருப்பிடம் இன்னும் சில மணி நேரங்களில் முழுமையாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுவிடும். நீங்கள் தேடும் பிரதான கணக்குப் புத்தகம் தற்போது எங்கிருக்கிறது தெரியுமா? மேலூரிலிருந்து மதுரைக்கு மாற்றப்பட்ட அந்தப் பெட்டகம், இப்போது யார் கைகளில் இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் ஊகிக்க முடியாது…’

தாமரை உடனடியாக ஸ்பீக்கரை ஆன் செய்தாள். அறிவழகன் உன்னிப்பாகக் கேட்டான். ‘யார் நீင်்கள்? எங்குள்ளது அந்தப் புத்தகம்?’ என்று அறிவழகன் பதற்றத்துடன் கேட்டான்.

மறுமுனை நபர் குաղமாகச் சிரித்தார். ‘துரைபாண்டியனும் வேலுச்சாமியும் தேடிக்கொண்டிருக்கும் அந்த அனலாக் லெட்ஜர், இப்போது உங்கள் பாதுகாப்பான மறைவிடத்திற்கு மிக அருகில் உள்ள ஒரு பழைய நிலவறையில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. உங்களால் முடிந்தால் அதைக் கைப்பற்றுங்கள்…’ என்று கூறிவிட்டு இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது.

அறிவழகனும் தாமரையும் ஒரு মুহূর্ত அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயினர். இது ஒரு பொறியா அல்லது உண்மையான தடமா? அந்த நிலவறை எங்குள்ளது என்பதை அவர்கள் உடனடியாகக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.