இருளின் தப்பித்தல் (Escape in the Dark)

இருளின் தப்பித்தல் (Escape in the Dark)

எண்ணூர் கடற்கரைக் கிராமத்தின் அந்தப் பழைய கணினிப் பட்டறைக்குள் இடிபாடுகளும் ஆபத்தும் நிறைந்த சூழல் நிலவியது. கதவை உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைய முயன்ற வரதனின் ஆட்களின் காலடிச் சத்தங்கள் தகரக் கூரையில் படும் மழையின் ஓசையை மீறி எதிரொலித்தன. அறையின் மையத்தில் இருந்த முதன்மைத் திரையில் தரவு மறைகுறியாக்கத்தின் (decryption) செயல்பாடு நூறு சதவீதத்தை எட்டியது. ‘டேட்டா டிரைவ்’ வெற்றிகரமாகப் பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்டதைக் குறிக்கும் சிறிய பச்சை நிற விளக்கு எரிந்தது. அடுத்த கணமே, பட்டறையின் முதன்மை மின் இணைப்பு முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டது. வெளியே இருந்தவர்கள் பிரதான மின் இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டனர்; இப்போது அந்த அறையின் ஒரே வெளிச்சம் கணினித் திரைகளின் மங்கலான ஒளியும், வெளியே அவ்வப்போது வெட்டும் மின்னலின் வெளிச்சமும் மட்டுமே.

"டேட்டா கையில் கிடைத்துவிட்டது! இனி இங்கு ஒரு நொடி கூட தாமதிக்கக் கூடாது," என்று நிலா உறுதியான குரலில் கூறினாள். அவளது கைகளில் அந்தச் சிறிய அதிநவீன தரவுச் சேமிப்புக் கருவி பத்திரமாக இருந்தது. வரதனின் ஆட்கள் கதவை முழுமையாகச் தகர்க்கும் ஓசை கேட்டது. கதவு எப்போது வேண்டுமானாலும் உடையும் அபாயம் இருந்தது.

"ரேகா, நாம் உடனே வெளியேற வேண்டும். திட்டமிட்டபடி அந்தப் பழைய வடிகால் வழியைப் பயன்படுத்தலாமா?" என்று கார்த்திக் கேட்டான். அவனது கண்கள் அறையின் இருண்ட மூலைகளை மேய்ந்து, ஆபத்து வரக்கூடிய வழிகளைத் துல்லியமாக அளவிட்டன. அவனது முகம் முழுவதும் தீவிரமான கவனம் மின்னியது.

"ஆம், கார்த்திக்! இந்த மேஜைக்குப் பின்னால் இருக்கும் பழைய நிலத்தடி வடிகால் பாதை நேராகக் கடற்கரை மீன்பிடித் துறைமுகத்திற்குச் செல்லும். ஆனால், அந்த வழியில் மழைநீர் பெருக்கெடுத்து ஓடும். ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்," என்று ரேகா விரைவாகக் கூறினாள்.

கார்த்திக் ஒரு মুহূর্তம் கூட யோசிக்காமல், மேஜையை நகர்த்தி நிலத்தடிப் பாதையின் இரும்புத் மூடியைத் திறந்தான். மழைநீரும் பாசியும் கலந்த ஒருவிதக் கடுமையான நாற்றம் அந்தப் பாதையிலிருந்து வெளியேறியது. ஆயினும், வரதனின் ஆட்கள் உள்ளே நுழைவதற்கு அதுவே ஒரே தப்பிக்கும் வழியாக இருந்தது. "ரேகா, நீ முதலில் இறங்கு. நிலா, அதற்குப் பின்னால் வா. நான் உங்களைப் பாதுகாக்கிறேன்," என்று கார்த்திக் கட்டளையிட்டான்.

அந்தக் கடுமையான சூழலிலும் கார்த்தியின் குரலில் இருந்த உறுதியும், தன் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதில் அவன் காட்டிய அக்கறையும் நிலாவின் இதயத்தில் ஒரு விவரிக்க முடியாத உணர்வைத் தூண்டியது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவளை விட்டுப் பிரிந்ததற்கான காரணங்களை வெளிப்படையாகப் பேசாவிட்டாலும், இப்போது தன் உயிரைப் பணையம் வைத்து அவளுடன் நிற்கும் அவனது செய்கை அவளது பழைய கோபத்தைக் கரைத்துக் கொண்டிருந்தது. கடந்த காலத்தின் வலிகள் ஒருபுறம் இருக்க, நிகழ்காலத்தின் இந்தப் போராட்டத்தில்கூட அவன் தன் மீது வைத்திருக்கும் அதே காதலும் பாசமும் அவளது மனதை ஆழமாகத் தொட்டது.

ரேகாவும் நிலாவும் அந்த இடுகாட்டு இருள் சூழ்ந்த வடிகால் பாதைக்குள் இறங்கினர். கார்த்திக் கடைசி ஆளாக இறங்குவதற்கு முன்பு, தான் கையில் வைத்திருந்த அவசர காலப் பேட்டரி மற்றும் பேக்-அப் ஜெனரேட்டரின் வயர்களை இணைத்து ஒரு குறுக்குச் சுற்றை (localized overload) உருவாக்கினான். அடுத்த நொடியில், பட்டறையின் உள்ளே இருந்த பழைய ஜெனரேட்டர் வெடித்து ஒரு சிறிய தீப்பொறிச் சிதறலையும், கண்ணைப் பறிக்கும் ஒளியையும் உருவாக்கியது. வரதனின் ஆட்கள் கதவை உடைத்துக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தபோது, அந்த எதிர்பாராத ஒளியும் புகைமூட்டமும் அவர்களைத் திகைக்கச் செய்தது; சில விநாடிகள் அவர்களின் பார்வையை அது மறைத்தது.

அந்தத் தற்காலிகத் தடையைப் பயன்படுத்தி, கார்த்தி, நிலா மற்றும் ரேகா மூவரும் அந்தக் குறுகலான, சேறும் சகதியும் நிறைந்த வடிகால் வழியில் மின்னல் வேகத்தில் ஊர்ந்து சென்றனர். மேலே பெய்யும் மழையின் சீற்றம் காரணமாக அந்த வடிகாலிலும் நீரோட்டம் வேகமாக இருந்தது. கால்கள் சறுக்கினாலும், ஒருவரையொருவர் கைப்பிடித்துத் தாங்கியபடி அவர்கள் முன்னேறினர். கார்த்தி எப்போதுமே நிலாவின் பாதுகாப்பிற்காகத் தன் உடலை அரணாக வைத்துக் கொண்டான். அவனது கைகளின் அரவணைப்பும், அவளது பெயரை உச்சரித்து அவன் காட்டிய எச்சரிக்கையும் அவளுக்கு ஒரு பெரும் பலத்தைக் கொடுத்தது.

சுமார் நூறு மீட்டர் தூரம் கடந்து சென்ற பிறகு, அந்த வடிகால் பாதை முடிவடையும் இடத்தில் ஒரு சிறிய இரும்பு வலைக் கதவு வெளிச்சம் காட்டியது. அதைத் தள்ளித் திறந்தபோது, கடல் காற்றின் உவர்மணமும், துறைமுகப் பகுதியின் தொலைதூர ஒளிக்கற்றைகளும் அவர்களை வரவேற்றன. அவர்கள் நேராகக் கடற்கரை ஓரத்தில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த பழைய மீன்பிடிப் படகுகளின் பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

"இங்கிருந்து நாம் கடல் வழியாகப் பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் செல்லலாம்," என்று மூச்சு வாங்கக் கூறினார் நிலா. அவளது உடைகள் முழுவதும் மழையிலும் சேற்றிலும் நனைந்திருந்தன; ஆனால் அவளது இலக்கு மட்டும் தெளிவாக இருந்தது. கையில் இருந்த தரவு இயக்கி (data drive) பாதுகாப்பாக அவளது கைப்பையில் இருந்தது.

அவர்கள் மூவரும் அவசரமாய் ஒரு சிறிய மரப் படகில் ஏறினர். கார்த்திக் படகின் இயந்திரத்தை (motor) இயக்க முயன்றான். முதல் முயற்சியில் இயந்திரம் ஸ்டார்ட் ஆகவில்லை. மழையின் ஈரப்பதம் உள்ளே புகுந்திருந்ததால், அவன் தனது முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி அதன் கயிற்றை இழுத்தான். இரண்டாவது முயற்சியில் இயந்திரம் குறட்டைச் சத்தத்துடன் இயங்கத் தொடங்கியது. படது மெல்ல அலைகளுக்கு நடுவே நகரத் தொடங்கியது.

கரையில் வரதனின் ஆட்கள் வடிகால் பாதையைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதை உணர்த்தும் வகையில் தேடுவிளக்குகள் அந்தப் பகுதிக்குத் திரும்பின. இருளைக் கிழித்துக்கொண்டு வந்த ஒரு பெரிய படகின் வெளிச்சம் அவர்கள் மீது விழுந்தது. அது வரதனின் ரோந்துப் படகு என்பது அவர்களுக்குப் புரிந்தது.

"கார்த்திக், அவர்கள் நெருங்கிவிட்டார்கள்!" என்று ரேகா பதற்றத்துடன் கத்தினாள்.

கார்த்திக் இயந்திரத்தை முழு வேகத்தில் இயக்கினான். படகு கடலின் நடுவே வேகமாகப் பாயத் தொடங்கியது. ஆனால், திடீரெனப் படகின் இயந்திரம் ஒருவித விசித்திரமான சத்தத்துடன் தும்மியது போல நின்றுவிட்டது. எரிபொருள் தீர்ந்துவிட்டதா அல்லது உப்புக் காற்று இயந்திரத்தைப் பாதித்ததா என்பது தெரியவில்லை. திறந்த கடலின் நடுவே, இயந்திரம் முற்றிலுமாக நின்றுபோன அந்த விநாடியில், வரதனின் ரோந்துப் படகின் கூர்மையான தேடுவிளக்கு ஒளி அவர்களின் படகின் மீது சரியாக வந்து நின்றது.