தைலக்கூடப் பாதுகாப்பு மற்றும் அடுத்த கட்ட வியூகம்

நீதிமன்றத்தின் இடைக்காலத் தடை உத்தரவு கவின்ராஜுக்கும் மித்ராவுக்கும் மிகப்பெரிய சட்டப்பூர்வ வெற்றியைத் தந்திருந்தது. இருப்பினும், தங்களது சட்டவிரோதக் கடத்தல்களுக்கும் ஆக்கிரமிப்புகளுக்கும் இந்தத் தடை உத்தரவு மிகப்பெரிய முட்டுக்கட்டையாக மாறும் என்பதை இரத்தினவேல் நன்கு உணர்ந்திருந்தான். நீதிமன்றத்தின் உத்தரவு கையில் கிடைத்த வேகத்தில், கவின்ராஜும் மித்ராவும் உடனடியாகச் செங்கோட்டை மலையடிவாரத்தில் உள்ள செண்பக சிந்தாமணி தைலக்கூடத்தை நோக்கித் தங்கள் காரைச் செலுத்தினர். குற்றாலத்தின் குளிர்ந்த காற்றும், அடர்ந்த மரங்களின் நிழலும் சூழப்பட்ட அந்தப் பாரம்பரியக் கட்டடம் தற்போது கடுமையான அச்சுறுத்தலை எதிர்கொண்டிருந்தது.

அவர்கள் தைலக்கூடத்தின் நுழைவாயிலை அடைந்தபோது, அங்கே நிலைமை முற்றிலும் மாறியிருந்தது. இரத்தினவேலின் ஆட்கள் சிலர் காவல்துறையின் தடையையும் மீறி, தைலக்கூடத்தின் மரக்கதவுகளை உடைக்க முயன்று கொண்டிருந்தனர். அதைக் கண்ட கவின்ராஜின் முகத்தில் கோபம் கொப்பளித்தது. அவன் தன் தாத்தா சோமசுந்தரத்தின் வியர்வையால் உருவாக்கப்பட்ட அந்தப் பாரம்பரிய அடையாளத்தைக் காப்பாற்ற உடனடியாக காரை விட்டு இறங்கி முன்னே ஓடினான். மித்ராவும் சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் கைப்பேசியில் உள்ள நீதிமன்ற உத்தரவின் நகலைத் தயாராக வைத்துக் கொண்டு அவனுடன் விரைந்தாள்.

“நில்லுங்க! இது சட்டப்படி தடை செய்யப்பட்ட பகுதி. நீதிமன்றத்தின் இடைக்கால உத்தரவு இருக்கும்போது, இப்படி அத்துமீறி நுழைந்தால் கடுமையான தண்டனை கிடைக்கும்!” என்று மித்ராவின் குரல் அந்த வனப்பகுதியில் கம்பீரமாக எதிரொலித்தது. அவளது கையில் இருந்த அதிகாரப்பூர்வ ஆவணத்தைக் கண்டதும், அங்கே கதவை உடைக்க முயன்ற ரவுடிகள் சற்றுப் பின்வாங்கினர். இதற்கிடையே, மித்ரா முன்கூட்டியே தொடர்பு கொண்டிருந்த உள்ளூர் காவல் நிலையக் ஆய்வாளரும் இரண்டு ஜீப்களுடன் அங்கே வந்து சேர்ந்தார். காவல்துறையின் வருகை நிலைமையை உடனடியாகக் கவின்ராஜ் மற்றும் மித்ரா தரப்புக்குச் சாதகமாக மாற்றியது.

“நீதிமன்ற உத்தரவை மீறி எப்படி தைலக்கூடத்திற்குள் நுழைய முயன்றீர்கள்? உடனே இங்கிருந்து வெளியேறுங்கள், இல்லையென்றால் கைது நடவடிக்கை உறுதி,” என்று ஆய்வாளர் கடுமையாக எச்சரித்ததைக் கேட்டதும், இரத்தினவேலின் ஆட்கள் வேறு வழியின்றி அங்கிருந்து தந்திரமாக நழுவிச் சென்றனர். தைலக்கூடம் தற்காலிகமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுவிட்டாலும், இரத்தினவேலின் இந்தத் திமிர் பிடித்த நேரடி வன்முறைச் செயல் அவர்களின் அடுத்த கட்ட நகர்வு எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை உணர்த்தியது. தைலக்கூடத்தின் பிரதான கதவுகள் மற்றும் சுவர்களின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்த பிறகு, கவின்ராஜும் மித்ராவும் அதன் உட்பகுதிக்குச் சென்று நிலைமையைச் சோதிக்கத் தொடங்கினர்.

“கவின்ராஜ், இரத்தினவேல் நீதிமன்ற உத்தரவை இவ்வளவு வெளிப்படையாக மதிக்காமல் மீறுவான் என்றால், நாம் அவனுக்கு எதிராக உடனடியாக நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடர வேண்டும். இது அவனுக்கு நாம் கொடுக்கும் சரியான சட்டப்பூர்வ அடியாக இருக்கும்,” என்று மித்ரா தன் கோப்பைப் பரிசோதித்தவாறு உறுதியோடு கூறினாள். கவின்ராஜ் அவளது கரங்களை மென்மையாகப் பற்றிக்கொண்டு, தன் கண்களில் தேங்கியிருந்த நிம்மதியையும் காதலையும் வெளிப்படுத்தினான். “மித்ரா, என் தாத்தாவின் இந்தத் தைலக்கூடத்தைக் காப்பாற்ற நீ தரும் இந்தத் தைரியம் எனக்குப் போதும். உன்னால் மட்டும்தான் இந்தச் சூழலை இப்படி நேர்மையாகவும் ஆழமாகவும் எதிர்கொள்ள முடிகிறது,” என்று அவன் குரல் உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு ஒலித்தது. அந்தச் சவாலான சூழலிலும் அவர்களின் காதலின் ஆழம் மேலும் வலுப்பெற்றது.

பாதுகாப்புப் பணிகளை முடித்துவிட்டு, தைலக்கூடத்தின் நீண்ட நாட்களாகப் பூட்டப்பட்டிருந்த பழைய மூலிகைக் கூடத்திற்குள் சோதனையைத் தொடர்ந்தனர். அங்கே சோமசுந்தரத்தின் பழைய மரச் பெட்டி ஒன்றைப் பரிசோதித்தபோது, அதன் அடியில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சிறிய செப்புத் தகடும், அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த இரகசியக் குறியீடுகளும் அவர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தன. சோமசுந்தரத்தின் மூலிகைக் குறிப்பேட்டில் இதுவரை வெளிவராத பக்கங்களை அவை திறக்கும் திறவுகோலாக இருந்தன. அதைக் கையில் எடுத்த கவின்ராஜ், “மித்ரா, பாருங்கள்… இதுதான் ஆதிரை தைலத்தின் இறுதிச் சூத்திரத்தை வெளிப்படுத்தும் அந்த முக்கியத் துப்பு,” என்று திகைப்புடன் கூறினான். இருவரின் இதய துடிப்பும் அந்தத் தருணத்தில் ஒரே அதிர்வில் இயங்கத் தொடங்கியது.