நள்ளிரவு தப்பலும் நீதிமன்ற வியூகமும்

தைலக்கூடத்தின் வெளிப்பகுதியில் எதிரிகளின் காலடிகள் நெருங்குவதை உணர்ந்த கவின்ராஜ், நொடியும் தாமதிக்காமல் மித்ராவின் கைகளைப் பிடித்து பாதுகாப்பான சாளரத்தின் மறைவுக்கு அழைத்துச் சென்றான். அந்த நள்ளிரவு அமைதியில் இருவரின் இதயத்துடிப்பும் அந்தச் சூழலின் தீவிரத்தை உணர்த்தியது. வெளியே நின்ற இரத்தினவேலின் ஆட்கள் கதவைத் தட்டும் சத்தமும், மூலிகைக் கூடத்தை சுற்றி வளைக்கும் அரவமும் தெளிவாகக் கேட்டன. கவின்ராஜின் கையில் இருந்த பழமையான செண்பகப் பூ வடு நிலவொளியில் லேசாக மின்னியது. அவனது கண்களில் கொதித்தெழுந்த கோபத்தை விட, தன் அருகில் நிற்கும் மித்ராவின் பாதுகாப்பிற்காக அவன் காட்டிய கவனம் மிக மேலானது.

‘மித்ரா, நாம் இப்போது தாமதித்தால் இந்தச் சான்றுகள் இரத்தினவேலின் கையில் சிக்கிவிடும். என் தாத்தா பாதுகாத்து வைத்த இந்தக் குறிப்பேடுதான் நமது பலம். பின்பக்க மூலிகைத் தோட்டத்தின் வழியாகச் செல்லும் இரகசியச் பாதை எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். என்னைப் பின்தொடருங்கள்,’ என்று கவின்ராஜ் குரலைத் தாழ்த்தி உறுதிபடக் கூறினான்.

மித்ரா சற்றும் தயங்காமல் தலையசைத்தாள். அவளது வழக்கறிஞர் மூளை உடனடியாகச் சூழலை அலசியது. எதிரிகள் பிரதான வாயிலை முற்றுகையிட்டிருக்கும் நிலையில், பின்பக்கச் சுரங்கப்பாதை வழியாக வெளியேறுவதே ஒரே வழி என்பதை அவளும் உணர்ந்திருந்தாள். இருவரும் அந்த இருள் சூழ்ந்த அறையை விட்டு வெளியேறி, தைலக்கூடத்தின் அடர்ந்த மூலிகைத் தோட்டத்தின் பின் பக்கச் சுவரைக் கடந்தனர். இயற்கையின் குளிர் காற்றும், மலையின் சாரலும் அவர்களை வரவேற்க, எதிரிகளின் கண்ணில் படாமல் அடர்ந்த மரங்களின் மறைவில் அவர்கள் வேகமாக நடந்தனர்.

சில நிமிடக் கடினமான பயணத்திற்குப் பிறகு, மித்ராவின் பாதுகாப்பான இல்லத்தை அடைந்தனர். அங்கு வந்ததும் மித்ரா பெருமூச்சு விட்டாள். வீட்டின் கதவுகள் தாழ்ப்பாள் இடப்பட்டதும், மேசையின் மீது சோமசுந்தரத்தின் குறிப்பேட்டையும் இரத்தினவேலின் மிரட்டல் கடிதத்தையும் பத்திரமாக வைத்தாள். அவளது கைகள் லேசாக நடுங்கினாலும், முகத்தில் இருந்த உறுதி குறையவில்லை. கவின்ராஜ் அவளுக்கு ஒரு கோப்பை சுடச்சுட மூலிகைத் தேநீரை நீட்டினான். அந்தச் சிறிய உபசரிப்பில் இருந்த அன்பு மித்ராவின் மனதை ஆழமாகத் தொட்டது.

‘நன்றி கவின்ராஜ். இவ்வளவு ஆபத்தான சூழலிலும் நீங்கள் காட்டிய தைரியம் சாதாரணமானதல்ல. இந்த ஆவணங்கள் நமது கைகளில் இருப்பது கடவுள் நமக்குக் கொடுத்த மிகப்பெரிய வாய்ப்பு. நாளை காலையில் மாவட்ட நீதிமன்றம் திறந்தவுடன், இரத்தினவேலின் சட்டவிரோதக் கடத்தல் மீதும், வனப்பகுதி ஆக்கிரமிப்பு மீதும் அவசர மனு தாக்கல் செய்யப் போகிறேன். அவகாசம் மிகவும் குறைவு; நமக்கு எதிராகவும் நேரம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது,’ என்றாள் மித்ரா, தனது சட்டப் புத்தகங்களையும் குறிப்புகளையும் விரித்தவாறு.

கவின்ராஜ் அவளது இருக்கைக்கு அருகில் அமர்ந்து, குறிப்பேட்டில் உள்ள மருத்துவச் சூத்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டினான். ‘மித்ரா, என் தாத்தா வாழ்நாள் முழுவதும் எதற்காகப் போராடினாரோ, அந்தத் தூய்மை இன்று உங்களுடன் இணைந்து போராடுவதில் அர்த்தம் பெறுகிறது. இரத்தினவேல் சட்டத்தின் ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தி பல ஆண்டுகளாக நம்மை ஏமாற்றி வந்துள்ளான். ஆனால் இந்த முறை அவனால் தப்பிக்க முடியாது.’

அந்த நள்ளிரவு நேரம் அவர்களுக்கு வெறும் பயத்தைத் தரவில்லை; மாறாக, இருவரின் இதயங்களையும் ஒரு অদৃশ্যக் காதலாலும் ஆழமான நம்பிக்கையாலும் பிணைத்தது. மித்ராவின் கூர்மையான சட்ட அறிவும், கவின்ராஜின் பாரம்பரிய நறுமண வேதியியல் அறிவும் சேர்ந்து ஒரு வலிமையான சட்டப்போராட்டத்திற்கான முழுமையான வியூகத்தை வகுத்தன. ஆதிரை பூக்கும் காலம் நெருங்கும் முப்பது நாள்களுக்குள் இரத்தினவேலின் சதியை வேரோடு பிடுங்கி எறிய வேண்டும் என்பதில் இருவரும் குறியாக இருந்தனர்.

விடியும் தருணம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அடுத்த நாள் காலை நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்ய வேண்டிய அவசர மனுவின் நகல்களை மித்ரா இறுதி செய்தாள். கவின்ராஜ் அவளது பக்கமே பார்வையைப் பதித்திருந்தான். ஆபத்துகள் சூழ்ந்திருந்தாலும், அவளுடன் இருக்கும் இந்த நொடிகள் அவனுக்கு ஒருவித அமைதியைத் தந்தன. ஆனால், அவர்களின் அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. விடியற்காலை வெளிச்சம் பரவும் முன்பே, மித்ராவின் வீட்டின் வெளிப்பகுதியில் ஏதோ வாகனம் வந்து நிற்கும் சத்தமும், கடுமையான காலடிகளும் கேட்டன. இரத்தினவேலின் ஆட்கள் இவர்களின் தடத்தைத் தேடி அங்கும் வந்துவிட்டார்கள் என்பதை அந்தச் சத்தம் உணர்த்தியது.