பகுதி 13

பகுதி 13: கடற்கரை நெருக்கடியும் நெஞ்சோடு கலந்த நம்பிக்கையும்

மண்டபக் கடற்கரையை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்த மருதீர் மெரைன் ஆய்வுப் படகின் வயர்லெஸ் கருவி மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அந்தச் சிறிய அறையின் அமைதியைக் குலைக்கும் வகையில் ஒலித்த அந்தச் சத்தம், செழியனின் தரப்பிலிருந்து வந்த அடுத்த கட்ட மிரட்டல் என்பதை அவர்கள் இருவரும் உடனடியாக உணர்ந்துகொண்டனர். யாழினி தன் கைகளை மார்புக்கு குறுக்காகக் கட்டிக்கொண்டு, அந்த ஒலியைக் கூர்ந்து கவனித்தாள். அவளது முகத்தில் அச்சம் துளியளவும் இல்லை; மாறாக, தன் எதிரியைச் சட்டத்தின் முன்பாக நிறுத்துவதற்கான உறுதி மட்டுமே தீப்பொறியாகப் பிழம்பு விட்டுக் கொண்டிருந்தது.

"முகில், இந்தக் குரல் ஒலியை நாம் அலட்சியப்படுத்த முடியாது. கடற்கரையில் நம்மை வரவேற்பதற்காகவே அவர்கள் ஏதோவொரு புதிய வியூகத்துடன் காத்திருக்கிறார்கள் என்பதை இந்த வயர்லெஸ் அதிர்வுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன," என்றாள் யாழினி, தன் குரலில் எந்தவித நடுக்கமும் இல்லாமல்.

முகில் தன் தோளின் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் ஆய்வுக் கருவியின் அருகில் வந்தான். அவன் அந்தப் பழைய உலோகப் பெட்டியைப் பத்திரமாகத் தன் கைகளில் ஏந்தியபடி, "யாழினி, செழியன் நினைப்பது போல நாம் பயந்து ஓட மாட்டோம். இந்த ஆவணங்கள் நம்மிடம் இருக்கும் வரை, அவனால் சட்டத்தின் ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தித் தப்பிக்க முடியாது. நாம் மண்டபத் துறைமுகத்தில் தரை இறங்கியதும், நேரடியாக மாவட்டக் காவல் துறை கண்காணிப்பாளரையும், கடலோரப் பாதுகாப்புப் பிரிவு அதிகாரிகளையும் சந்தித்து இந்தச் சாட்சியங்களைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்," என்று தனது திட்டத்தை உறுதியாகச் சொன்னான்.

படகு மண்டபத்தின் முக்கியத் துறைமுகப் பகுதியை நெருங்கியது. மாலைச் சூரியனின் மஞ்சள் ஒளி கடலின் அலைகளில் தங்கக் கட்டிகளைப் போலப் பளபளத்தது. ஆனால், துறைமுகத்தின் தரைப்பகுதியில் செழியனின் ஆட்கள் சிலரும், உள்ளூர் அரசியல் பிரமுகர் ஒருவரின் ஆதரவாளர்களும் கூட்டமாக நிற்பது படகிலிருந்தே தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர்கள் மருதீர் மெரைன் படகு கரையைத் தொடுவதைத் தடுத்து நிறுத்துவது போல உடல் மொழியைக் காட்டினர். யாழினியின் இதயம் ஒரு விநாடி வேகமாகத் துடித்தது. தன் தாத்தாவின் கனவான அந்த நிறுவனத்தை அழிக்கத் துடிக்கும் இந்தக் கூட்டத்தை நேருக்கு நேர் சந்திக்கும் தருணம் வந்துவிட்டது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.

படகு துறைமுகத்தின் சிறிய மரப்பாலத்தில் மோதி லேசாக நின்றது. முகில் கயிட்டைப் பிடித்துத் துள்ளலாகக் குதித்து, படகைக் கட்டினான். அதன் பின், யாழினி பாதுகாப்பாகக் கரையில் கால் பதிப்பதற்கு உதவத் தன் கையை நீட்டினான். யாழினி அவனது கரத்தைப் பற்றிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள். அந்தச் சிறிய ஸ்பரிசம் இருவருக்குள்ளும் ஒருவித அரும்பெரும் தைரியத்தையும் பாதுகாப்பையும் அளித்தது. ஆபத்து நிறைந்த இந்தச் சூழலிலும், ஒருவருக்கொருவர் அளித்த அந்த மனப்பூர்வமான ஆதரவு அவர்களின் காதலைச் சொல்லாமல் சொல்லியது.

கரையில் நின்றுகொண்டிருந்த செழியனின் வலது கையான கதிரேசன், தன் முகத்தில் ஏளனப் புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டு அவர்களை நோக்கி முன்னேறினான். "என்ன யாழினி மேடம்? ஆழ்கடலில் ஏதோ பெரிய ஆராய்ச்சி பண்ணிட்டு வர்ற மாதிரி பேசுனீங்க… ஆனா, உங்க அனுமதிப் பத்திரத்தில் சில முறைகேடுகள் இருக்கிறதா தகவல் வந்துச்சு. அதனால உங்க படகையும் அதுல இருக்கிற பொருட்களையும் எங்களோட ஆய்வுக்கு ஒப்படைக்கணும்," என்று அதிகார தோரணையில் கூறினான்.

யாழினி சிறிதும் சঞ্চলப்படாமல், தன் பையில் இருந்த அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களை எடுத்து அவனது முகத்திற்கு நேராக நீட்டினாள். "கதிரேசன், உங்களது இந்த மிரட்டல் நாடகங்கள் எடுபடாது. மருதீர் மெரைன் நிறுவனத்தின் மீதான எந்த உரிமைக்கோரும் சட்டப்பூர்வமானது அல்ல என்பதை இந்த நீதிமன்ற ஆவணங்கள் நிரூபிக்கின்றன. தாங்கள் குறிப்பிடும் முறைகேடு யாருடையது என்பதும் எங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்," என்று அவள் கூறிய விதம் கதிரேசனைத் திகைக்க வைத்தது.

கதிரேசன் கோபத்தால் கண்களை உருட்டியவாறு, "உங்களால் எங்களை நீண்ட காலம் தடுக்க முடியாது. இந்த மண்டபம் கடலோரப் பகுதி முழுக்க எங்கள் கட்டுப்பாட்டுலதான் இருக்கு," என்று கத்தினான். அப்போது கூட்டத்தின் பின்பகுதியிலிருந்து வந்த ஒரு வயதான மீனவர், யாழினிக்கு அருகில் ரகசியமாக வந்து ஒரு சிறிய காகிதத் துண்டைக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றார். அந்தத் தாளில், "அதிகாரிகள் உங்களைச் சீக்கிரம் கைது செய்யத் திட்டம் தீட்டுகின்றனர்; அவசரமாக வடக்குப் பகுதி மீனவக் குடிலுக்குச் செல்லுங்கள்" என்ற அவசர எச்சரிக்கை எழுதப்பட்டிருந்தது. அந்தத் திருப்பம் அவர்களுக்குப் புதிய எதிர்பார்ப்பையும் ஆச்சரியத்தையும் ஏற்படுத்தியது.