நிழல்களின் கண்காணிப்பு

நிழல்களின் கண்காணிப்பு

பாரதி அச்சகத்தின் உடைந்த மரப் பெட்டிக்கும், திருடப்பட்ட சுந்தரராஜனின் டைரிகளுக்கும் இடையில் கதிரவனும் மீராவும் ஆனந்தியும் நின்றிருந்த அந்தச் சூழல் ஒரு பெரும் புயல் வீசிச் சென்றது போன்ற அமைதியைக் கொண்டிருந்தது. அச்சகத்தின் வெளியே நின்றிருந்த அந்த மர்மக் கருப்பு நிற சொகுசு காரின் கண்ணாடிகள் சூரிய ஒளியில் பளபளத்தன. உள்ளே இருந்து தங்களை யாரோ தொடர்ந்து கண்காணிக்கிறார்கள் என்பதை கதிரவன் தன் கூர்மையான பார்வையின் மூலம் உணர்ந்துகொண்டான். சூர்யபிரகாஷின் இந்த நேரடி உளவாளித் தந்திரம், அவர்கள் எங்கு நகர்கிறார்கள் என்பதைத் துல்லியமாக அளவிடுவதற்காகவே அங்கு நிறுத்தப்பட்டிருந்தது.

“ஆனந்தி, நீ கொண்டு வந்த சட்ட ஆவணங்களை எங்களிடம் கொடு. உயர்நீதிமன்றத்தில் சூர்யபிரகாஷின் வழக்கறிஞர்கள் அவசர முறையீடு செய்திருந்தாலும், நாம் கண்டெடுத்த இந்த புதிய நகல் ஆவணங்கள் வழக்கின் திசையையே மாற்றக் கூடியவை” என்றார் கதிரவன் தனது தங்கை ஆனந்தியிடம். ஆனந்தி தன் கையில் இருந்த கோப்பைக் கதிரவனிடம் நீட்டினாள். அவளது முகத்தில் இருந்த பதற்றம் இன்னும் குறையவில்லை. “அண்ணா, அச்சகத்திற்கு வெளியே ஒரு கருப்பு கார் ரொம்ப நேரமாக நின்று கொண்டிருக்கிறது. நான் உள்ளே வரும்போதும் அது அங்கேதான் இருந்தது. நமக்கு ஆபத்து நெருங்கிவிட்டது போல் தோன்றுகிறது” என்று எச்சரித்தாள்.

மீரா அந்தச் சூழலைத் தன் கணினி ரீதியான தர்க்கத்துடன் யோசித்தாள். “கதிர், அவர்கள் திருடிச் சென்ற டைரிகளில் நகல் ஆவணங்களின் இருப்பிடம் முழுமையாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்காது என்று உன் தந்தை நம்பியிருக்கிறார். அதனால்தான் இந்த இயந்திரத்தின் அடியில் மற்றொரு பாதுகாப்பான காப்புப் பிரதியை அவர் மறைத்து வைத்துள்ளார். ஆனால், சூர்யபிரகாஷின் ஆட்கள் இப்போது நாம் எதையோ கண்டுபிடித்துவிட்டோம் என்பதைப் புரிந்து கொண்டுவிட்டனர். நாம் உடனடியாக இந்த இடத்திலிருந்து நகர்ந்தாக வேண்டும்” என்று திட்டவட்டமாகக் கூறினாள்.

கதிரவன் சற்று யோசித்தான். அச்சகத்தின் சுவர்களில் படிந்திருந்த காலத்தின் தூசியை உதறியபடி, தந்தை சுந்தரராஜன் தனக்கு விட்டுச் சென்ற அந்தப் பொறுப்பை எண்ணினான். “ஆனந்தி, நீ உடனே நமது மூத்த வழக்கறிஞரைத் தொடர்புகொள். இந்த நகல் ஆவணங்களை அவரிடம் பாதுகாப்பாக ஒப்படைத்துவிட்டு, நாளைய நீதிமன்ற விசாரணையின் போது நீதிபதி முன்பு சமர்ப்பிக்கச் சொல். மீரா, உன்னுடைய கார்ப்பரேட் தணிக்கை ஆவணங்களின் டிஜிட்டல் பிரதிகள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறதா?” என்று கேட்டான்.

“ஆம் கதிர், எல்லாவற்றையும் என் மேகக் கணினியின் பாதுகாப்பான பாதுகாப்பு வளையத்திற்கு மாற்றிவிட்டேன். யாராலும் அதை அழிக்க முடியாது” என்று மீரா உறுதியளித்தாள். அதே நேரத்தில், அச்சகத்தின் வாசலில் நின்றிருந்த கருப்பு காரின் கதவு திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது. அதிலிருந்து இறங்கிய இரண்டு நபர்கள் வேகமாக அச்சகத்தின் இரும்பு வாயிலை நோக்கி வரத் தொடங்கினர். சூர்யபிரகாஷின் ஆட்கள் நேரடியாக மோதலுக்குத் தயாராகிவிட்டார்கள் என்பதை அந்த நொடிகள் உணர்த்தின.

“நேரமில்லை! ஆனந்தி, நீ பின்புற வழியாக அந்த ஆவணங்களுடன் வெளியேறு. நான் மீராவுடன் சேர்ந்து இந்தச் சூழலைச் சமாளிக்கிறேன்” என்று கதிரவன் தன் தங்கைக்கான வழியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தான். ஆனந்தி தயக்கத்துடன் நகர்ந்தாள். அச்சகத்தின் பழைமையான பின்புறக் கதவு வழியாக அவள் வெளியேறி, பாதுகாப்பான ஒரு வாகனத்தை நோக்கி ஓடினாள். அவளது கையில் இருந்த சட்ட ஆவணப் பெட்டி அவளது மார்போடு இறுக்கமாகப் பற்றப்பட்டிருந்தது.

கதிரவனும் மீராவும் அச்சகத்தின் பிரதான நுழைவாயிலை நோக்கித் திரும்பினர். உள்ளே நுழைந்த சூர்யபிரகாஷின் ஆட்களில் ஒருவன் ஏளனமான சிரிப்புடன், “கதிரவன் தம்பி, உங்கள் தந்தையின் அச்சகத்தை விற்றுவிட்டு அமைதியாக லண்டனுக்கே திரும்பியிருக்கலாம். எதற்காக இந்த வீண் முயற்சிகள்? டைரிகள் எங்களின் கைக்கு வந்துவிட்டன. இனி நீங்கள் செய்யும் எதையுமே சட்டத்தால் காப்பாற்ற முடியாது” என்றான்.

கதிரவனின் முகத்தில் சற்றும் பயம் இருக்கவில்லை. மாறாக, ஒரு தீர்க்கமான புன்னகை தோன்றியது. “டைரிகள் உங்கள் கைக்கு வந்திருக்கலாம், ஆனால் உண்மை எங்களின் கைக்கு வந்துவிட்டது. சூர்யபிரகாஷுக்குச் சொல்… இந்த நில அபகரிப்பு நாடகம் இன்னும் சில மணி நேரங்களுக்கு மட்டுமே நீடிக்கும்” என்று கம்பீரமாகக் கூறினார்.

இதற்கிடையில், நகரின் மறுமுனையில் இருந்த சூர்யபிரகாஷின் ஆடம்பர அலுவலகம். மேசை மீது வைக்கப்பட்டிருந்த தொலைபேசி ஒலிக்க, அவனது நெருங்கிய உதவியாளர் ஓடிவந்து அழைப்பை ஏற்கிறான். மறுமுனையில் பேசிய உளவாளியின் குரல் நடுங்கியது. “சார்… அச்சகத்திலிருந்து ஆனந்தி தப்பித்துவிட்டாள். அவள் கையில் சில ஆவணங்கள் இருந்தன. மேலும்… கதிரவன் எங்களை மிகச் சரியாக எதிர்கொள்கிறான். அவர்கள் ஏதோ பெரிய ஆதாரத்தை மறைத்து வைத்திருக்கிறார்கள் போல் தெரிகிறது!”

சூர்யபிரகாஷின் முகத்தில் இருந்த அகம்பாவம் நொடியில் சுக்குநூறாக உடைந்தது. அவனது கண்கள் கோபத்தால் சிவந்தன. டைரிகளில் இல்லாத அந்த முக்கிய குறிப்புகள் எங்கே மறைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதை அவன் மூளை அவசரமாகத் தேடியது. அச்சகத்தில் எஞ்சியிருந்த உண்மையான ஆபத்து இப்போதுதான் சூர்யபிரகாஷின் உச்சிவெப்பத்தை உயர்த்தியது. அவன் தன் மேசையை ஓங்கி அறைந்தபடி, “அவர்களை எப்பேர்ப்பட்ட விலை கொடுத்தும் தடுத்து நிறுத்துங்கள்! அந்த ஆவணங்கள் நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றால் நமது ஒட்டுமொத்த சாம்ராஜ்யமும் ধুলிந்துவிடும்!” என்று கத்தினான்.

இந்த நேரடி மோதல் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்திருந்த வேளையில், ஆனந்தி பாதுகாப்பாக மூத்த வழக்கறிஞரின் இல்லத்தை அடைந்திருந்தாள். கதிரவனும் மீராவும் அச்சகத்திலிருந்து வெற்றிகரமாக விலகி, அடுத்த கட்ட சட்டப் போருக்கான வியூகத்தை வகுக்கத் தொடங்கினர். சூர்யபிரகாஷின் ஏகபோக ஆதிக்கம் சரிந்து விழும் தருணம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.