பகுதி 9: கணிதத்தின் சாட்சியம்

அரசவை மண்டபத்தின் பெரும்பரப்பில் நிலவிய அமைதியைத் துண்டிக்கும் வகையில், தளபதி வீரசேகரனின் மிரட்டலான குரல் மீண்டும் எதிரொலித்தது. "உண்மையான அசல் ஓலைச்சுவடி உன்னிடம் இருந்தால் இப்போதே சபையில் சமர்ப்பிப்பாயாக! இல்லையேல், உனது இந்த வெற்று வாதம் உனது மரண தண்டனைக்கான முதற்படியாய் அமையும், செம்பியன்!" என்று அவன் சீறினான். அவனது கண்களில் கொப்பளித்த ஆத்திரம் அரசப் படைவீரர்களை உடனடியாகச் செயல்படத் தூண்டுவது போலிருந்தது.

மன்னரின் முகத்தில் லேசான சஞ்சலம் நிழலாடியது. இத்தனை வருடங்களாகத் தன் படையில் நம்பிக்கைக்குரியவனாக விளங்கிய வீரசேகரனின் மீதும், அதே சமயம் சாம்ராஜ்யத்தின் தலைசிறந்த வரைபடக் கலைஞனாகத் தன் கடமையைச் செய்து வரும் செம்பியன் மீதும் அவருக்கு ஒரே நேரத்தில் சந்தேகமும் குழப்பமும் எழுந்தது. "தளபதி கூறுவது உண்மைதானே செம்பியன்? நீ குறிப்பிடும் அந்த அசல் ஆவணம் எங்கே? அதனை உடனடியாக இந்த அரச சபையில் சமர்ப்பிப்பாயாக," என்று மன்னர் கம்பீரமாகவும் அதே நேரம் இறுக்கமாகவும் உத்தரவிட்டார்.

செம்பியன் சற்றும் பதற்றமடையவில்லை. அவனது இடது கையின் தீக்காயத் தழும்பு லேசான துடிப்புடன் விதிர்த்தது என்றாலும், அவனது மன உறுதியில் எள் முளையும் அளவு கூடச் சோர்வு ஏற்படவில்லை. அவனுக்குத் தெரியும், அசல் ஆவணங்கள் தற்போது மதிவதனியின் பாதுகாப்பில் உள்ளன. ஆனால், இந்த நிமிடம் அவளை அரசவைக்கு வரவழைப்பதோ அல்லது அந்த ஆவணங்களை வெளிப்படையாகக் காட்டுவதோ கோட்டைக்குள் பதுங்கியிருக்கும் ஒட்டுமொத்த சதிகாரக் கூட்டத்திற்கும் சாதகமாக முடிந்துவிடும். வீரசேகரன் கோட்டையின் பெரும் பகுதியைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறான்; எனவே, ஆவணங்களுடன் மதிவதனி இங்கு வந்தால் அவளது உயிருக்கும் ஆபத்து நேரலாம்.

"மன்னா! அசல் ஆவணங்கள் பாதுகாப்பான மற்றும் இரகசியமான இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை சரியான நேரத்தில் இந்தச் சபையின் முன் சமர்ப்பிக்கப்படும். ஆனால், அதற்கு முன்பு தளபதி வீரசேகரன் சமர்ப்பித்திருக்கும் ஆவணங்களில் உள்ள மற்றுமொரு மாபெரும் மோசடியை நான் இந்தச் சபைக்கு வெளிப்படுத்தியாக வேண்டும்," என்று செம்பியன் தன் குரலை உயர்த்தினான்.

அவையோர் இடையே மீண்டும் கிசுகிசுப்பும் சலசலப்பும் பரவியது. அமைச்சர் சோமசுந்தரம் சற்றுப் பயந்த முகத்துடன் செம்பியனைப் பார்த்தார். வீரசேகரன் தனது வாளின் கைப்பிடியை இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றியபடி, "நாடகமாடாதே செம்பியன்! உன்னிடம் அசல் ஆவணம் இல்லை என்பதே இதன் மூலம் தெளிவாகிறது. நீயும் உனது கூட்டாளிகளும் இணைந்து நமது நாட்டுக்கு எதிராகச் செய்த துரோகத்தை மறைக்கவே இந்த வாய்ச்சவடாலുകൾ!" என்று கூச்சலிட்டான்.

"வாய் வார்த்தை அல்ல தளபதி, கணிதம்! கணிதம் ஒருபோதும் பொய் சொல்லாது!" என்று கம்பீரமாகக் கூறிய செம்பியன், அரசவையின் தரையில் இருந்த ஒரு சிறிய சுவடைக் காட்டி விளக்கத் தொடங்கினான். "இந்த ஆவணத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள எல்லைக் கற்களின் இட அமைப்பைக் கவனியுங்கள். இது சோழ மன்னர்களின் காலத்து எல்லை வரையறை முறையோடு முழுமையாக முரண்படுகிறது. மேலும், இந்த முத்திரை… ஆம், அரசரின் முத்திரை போலச் போலியாக வடிக்கப்பட்ட இந்தச் சின்னத்தில், மையப் பகுதியில் இருக்க வேண்டிய சிறிய புள்ளி விடுபட்டுள்ளது. இது சாதாரணமான தவறு அல்ல; வேண்டுமென்றே நம் நாட்டின் எல்லைகளை நாயக்க மன்னர்களின் நிலப்பரப்புக்குள் ஆக்கிரமித்துக் காட்டுவதற்காகச் செய்யப்பட்ட ஒரு பன்னாட்டுச் சதி!"

செம்பியன் சுட்டிக் காட்டிய அந்த நுண்ணிய பிழையை அரசர் கூர்ந்து கவனித்தார். அவனது கைப்படத் தயாரிக்கப்பட்ட வரைபடங்களையும், இப்போது சமர்ப்பிக்கப்பட்ட போலி ஆவணங்களையும் தனது உதவியாளர் மூலமாக அருகில் கொண்டு வரச் செய்து ஒப்பிட்டுப் பார்த்தார். மன்னரின் முகத்தில் வியப்பும் ஆத்திரமும் மாறி மாறித் தோன்றின. ஆமாம், அந்த முத்திரையில் உள்ள சிறிய வேறுபாடு சாதாரணக் கண்களுக்குத் தெரியாது என்றாலும், ஒரு தலைமை வரைபடக் கலைஞனால் மட்டுமே துல்லியமாகக் கண்டறிய முடியும்.

வீரசேகரனின் முகம் ஒரு கணத்தில் வெளிறிப் போனது. அவனது சதித்திட்டம் அம்பலமாகி வருவதை உணர்ந்த அவன், தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி நிலைமையை மாற்ற முயன்றான். "மன்னா! இவன் கூறுவதைக் கேட்காதீர்கள். இவன் நம்மைக் திசைதிருப்பப் பொய்களைப் பெருக்குகிறான். இவனை உடனே சிறையில் அடைக்க வேண்டும்!" என்று கத்தினான்.

மன்னர் தன் கையை உயർത്തി வீரசேகரனைத் தடுத்தார். அவரது பார்வையில் கடுமையான தீப்பொறி பறந்தது. "பொறு தளபதி! செம்பியன் முன்வைப்பது சாதாரணக் குற்றச்சாட்டு அல்ல. நமது நாட்டின் இறையாண்மை கேள்விக் குறியாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மோசடியின் பின்னணியில் யார் இருக்கிறார்கள் என்பதை முழுமையாக விசாரிக்க வேண்டும். அதுவரை செம்பியன் கைது செய்யப்பட மாட்டான்; மாறாக, அவனது பாதுகாப்பிற்காக நமது தனிப்படை கண்காணிப்பில் இருக்கட்டும்," என்று அதிரடியாகத் தீர்ப்பளித்தார்.

வீரசேகரனுக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது. இருப்பினும் அரச சபை நடுவே அவனால் வெளிப்படையாக எதையும் செய்ய முடியவில்லை. அவனது கண்கள் செம்பியனை நோக்கி ஒரு கொடூரமான எச்சரிக்கையை வீசின. செம்பியன் அரசவைக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு நிமிர்ந்து நின்றான். அவனது மனத்தில் இப்போது ஒரு தெளிவு பிறந்தது; அரசனை எச்சரிப்பதில் முதல் வெற்றியைப் பெற்றுவிட்டான். ஆனால், கோட்டைக்குள் வீரசேகரனின் ஆட்கள் இன்னும் சுதந்திரமாகத் திரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மதிவதனியைப் பாதுகாப்பதும், இந்தச் சதியின் முழு வேரையும் வெட்டி வீழ்த்துவதும் அடுத்தடுத்த கட்ட சவால்களாக அவனுக்கு முன் நின்றன.

அரண்வளைவின் நிழல் பகுதியிலிருந்து வெளியேறும் போது, பொன்னன் அவனுக்கு ஒரு சிறிய குறிப்பைக் கொண்டு வந்து சேர்த்தான். அந்த இரகசியச் செய்தி செம்பியனைப் பதறச் செய்தது. "மதிவதனியின் இல்லத்தை நோக்கி அரசப் படையைச் சேர்ந்த புதிய முகங்கள் கொண்ட ஒரு கும்பல் இரவோடிரவாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது!"

செம்பியனின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. நேரத்தைக் கடத்த அவனிடம் அவகாசம் இல்லை. சதியை முறியடிக்க அவன் உடனடியாக மதிவதனியைத் தேடிப் புறப்பட வேண்டும்.