சட்டத்தின் சண்டை

சட்டத்தின் சண்டை

பங்களாவின் கதவு தட்டப்பட்ட அந்த நொடியில், வரவேற்பறையில் இருந்த வளிமண்டலம் திடீரென மாறியது. ராஜசேகர் தன் முகத்தில் வழக்கமான ஏளனப் புன்னகையுடன் உள்ளே நுழைந்தான். அவனுடன் வந்திருந்த காவல்துறை ஆய்வாளர் கடுமையான முகத்துடன் நிலைமையை ஆராய்ந்தார். “மிஸ் அனன்யா, உங்க மேல கம்பெனி தரப்பிலிருந்து நில அபகரிப்பு புகார் அளிக்கப்பட்டிருக்கு. உடனடியாக இந்த இடத்தை காலி பண்ணலைன்னா, சட்டப்பூர்வமான நடவடிக்கையை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்” என்று ஆய்வாளர் எச்சரிக்கும் குரலில் கூறினார்.

அனன்யா சிறிதும் அச்சமின்றி நிமிர்ந்து நின்றாள். அவளது முகத்தில் இருந்த அமைதி ராஜசேகருக்குச் சற்று எரிச்சலூட்டியது. “சட்டப்பூர்வமான நடவடிக்கையா? அதைத்தான் நானும் எதிர்பார்க்கிறேன் இன்ஸ்பெக்டர்” என்றுகூறியவள், தன் அருகில் இருந்த மேஜையில் வைக்கப்பட்டிருந்த 1950-ஆம் ஆண்டின் அசல் பத்திரத்தை எடுத்துத் தன் கைகளில் ஏந்தினாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த உறுதியும் தெளிவும் ஆய்வாளரைக் குிர்க்க வைத்தது.

ராஜசேகர் உடனே குறுக்கிட்டு, “இன்ஸ்பெக்டர், இவங்க வச்சிருக்கிறது எல்லாமே போலியான ஆவணங்கள். எஸ்டேட் முழுவதற்கும் எங்க கார்ப்பரேட்தான் அரசாங்க அனுமதி பெற்றிருக்கு. இவங்களை உடனே வெளியேற்றுங்கள்” என்று குரலை உயர்த்தினான். அவனது அவசரம் அவனின் குற்ற உணர்ச்சியை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. ஆனால், விக்ரம் அமைதியாக முன்னோக்கி வந்து, “பொய் யாருடையது என்பது இப்போது தெளிவாகிவிடும் ராஜசேகர். இது அரசாங்க முத்திரையுடன் கூடிய 1950-ஆம் ஆண்டின் அசல் பத்திரம். இதன் சட்டப்பூர்வமான தன்மையை எந்த நீதிமன்றத்தாலும் மறுக்க முடியாது” என்று உறுதியாகக் கூறினான்.

பழைய மேலாளர் சுந்தரம் தனது பாக்கெட்டிலிருந்து சில பழைய அரசு பதிவேடுகளையும் வரி செலுத்திய ரசீதுகளையும் எடுத்து ஆய்வாளரிடம் நீட்டினார். “ஐயா, இந்த எஸ்டேட் எப்படி எங்கள் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமானது என்பதற்கான ஐம்பதாண்டு கால சான்றுகள் என்னிடம் உள்ளன. ராஜசேகர் காட்டும் ஆவணங்கள் அனைத்தும் கடந்த மாதத்தில் அவசரமாக உருவாக்கப்பட்ட போலிப் பத்திரங்கள்” என்று சுந்தரம் ஆணித்தரமாக வாதிட்டார்.

காவல்துறை ஆய்வாளர் அந்த அசல் பத்திரத்தையும் முத்திரைகளையும் வாங்கி அருகில் இருந்த வெளிச்சத்தில் கூர்ந்து கவனித்தார். அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த பழைய காலத்து அரசு முத்திரைகளும், இரு குடும்பங்களின் தாத்தாக்களும் கையெழுத்திட்ட அசல் ஆவணமும் எந்தவொரு சந்தேகத்திற்கும் இடமின்றித் துல்லியமாக இருந்தன. ராஜசேகர் கொண்டுவந்த காகிதங்களை ஆய்வாளர் மேஜையில் வைத்துவிட்டு, சற்று கோபத்துடன் ராஜசேகரைத் திரும்பிப் பார்த்தார். “மிஸ்டர் ராஜசேகர், இது அசல் அரசு ஆவணம். இதை வைத்து நீங்கள் கொடுத்த புகார் மீது எங்களால் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க முடியாது. மாறாக, போலி ஆவணங்களைக் கொடுத்து அரசு அதிகாரிகளைத் திசைதிருப்ப முயன்றதற்காக உங்கள் மீதுதான் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியிருக்கும்” என்றார்.

அந்தக் கணத்தில் ராஜசேகரின் முகத்தில் இருந்த திமிர் முழுமையாக மறைந்து, ஒருவித பதற்றம் தொற்றிக் கொண்டது. அவனுடன் வந்த அரசியல் பிரமுகர்களும் சூழ்நிலையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து மெல்லப் பின்வாங்கத் தொடங்கினர். “இதோட விட்டட மாட்டோம், சட்டப்படி பார்த்துக்குறோம்” என்று உளறிக்கொண்டே ராஜசேகர் தன் ஆட்களுடன் அங்கிருந்து கோபமாக வெளியேறினான். அவர்களின் வாகனங்கள் எஸ்டேட் வாயிலைக் கடந்து செல்லும் சத்தம் தூரத்தில் கேட்டது.

பங்களாவுக்குள் ஒரு பெரும் அமைதி நிலவியது. அனன்யா பெருமூச்சு விட்டுவிட்டு, கையில் இருந்த பத்திரத்தைக் கீழே வைத்தாள். அவளது தைரியமான நடவடிக்கையால் அந்த இக்கட்டான சூழல் வெற்றிகரமாக முறியடிக்கப்பட்டது. சுந்தரம் மிகுந்த பெருமிதத்துடன் அனன்யாவின் கைகளைப் பற்றிக் பாராட்டினார். “நீங்க உங்க தாத்தாவோட தைரியத்தை அப்படியே பெற்றிருக்கீங்கம்மா. இந்த எஸ்டேட்டை உங்களை விட்டா யாராலும் இப்படிப் பாதுகாத்திருக்க முடியாது” என்றார்.

விக்ரம் அனன்யாவை அன்பும் பெருமையும் கலந்த பார்வையுடன் பார்த்தான். அவளது தோள்களில் இருந்த சுமை சற்று குறைந்திருந்ததை அவனது கண்கள் உணர்ந்தன. “நீ இன்னைக்கு நிரூபிச்சிருக்க அனன்யா, இந்த எஸ்டேட்டோட உண்மையான வாரிசு நீதான்னு” என்று மெல்லிய குரலில் அவன் பாராட்டியபோது, இருவரின் கண்களிலும் ஒருவருக்கொருவர் புரிந்துகொண்ட ஆழமான உணர்வு பிரதிபலித்தது.

ஆனால், வெற்றி நிம்மதியைத் தந்த அதேவேளையில், அந்தப் பத்திரத்தின் இறுதிப் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு பழைய குறிப்பு அனன்யாவின் கவனத்தை ஈர்த்தது. தாத்தாவின் கையெழுத்தில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்த வரிகள், இரு குடும்பங்களின் முந்தைய தலைமுறைக்கும் இடையே நடந்த எதிர்பாராத ஒரு வரலாற்றுத் துரோகத்தைப் பற்றிய ரகசியத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தன. அதைப் படித்த அனன்யாவின் முகம் வியப்புடன் லேசான சோகத்தில் ஆழ்ந்தது. விக்ரமும் அந்த வரிகளைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியுடன் உறைந்து நின்றான்.