மேகக் கோபுரத்தின் ரகசியம்

வான்முடி மிதக்கும் உலகின் நூற்றியெட்டு பாறைத் தீவுகளில் ஒன்றான ஆர்டன் கோபுரத்தின் உடைந்த பனிச் சுவர்கள் மீது நீலநிற ஒளி அலைகள் மென்மையாக அலைமோதின. இரவு நேரத்தின் நிசப்தத்தை உடைத்துக்கொண்டு வீசிய குளிர்ந்த காற்று, பழங்காலத்து ஆர்க்கேன் கோபுரங்களின் இடிபாடுகளுக்கு இடையே ஊடுருவியது. அந்தத் தீவின் மையத்தில் அமைந்துள்ள பனி மேகக் கோட்டையின் உச்சியில், தொல்பொருள் ஆய்வாளர் பேராசிரியர் மாறனின் வளர்ப்பு மகளான வீரா தனித்து நின்றாள். அவளது கரங்களில் இருந்த பழைய நாடாக்களும் நட்சத்திர வரைபடங்களும் காற்றில் பறக்கத் துடித்தன.

இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக வான்முடி பிரதேசம் சந்தித்து வரும் நட்சத்திர வெளிச்சக் குறைவு, அவளது இதயத்தில் எப்போதுமே ஒரு பாரமான பயத்தை உருவாக்கியிருந்தது. அவளது அறியாமையால் இந்த உலகம் முழுவதுமே ஒரு நாள் இருளில் மூழ்கிவிடுமோ என்ற அந்தப் பயம் அவளது ஒவ்வொரு மூச்சிலும் பிரதிபலித்தது. ஆனால் இன்று, வழக்கத்திற்கு மாறாக அவளது வலது கையில் இயற்கையிலேயே அமைந்திருந்த அந்த விண்மீன் வடிவ வடு ஒருவிதமான அரிப்புடன் கூடிய வெப்பத்தை வெளிப்படுத்தியது.

“ஏதோ ஒன்று என்னை இங்கே ஈர்க்கிறது,” என்று முணுமுணுத்தவாறே வீரா, உடைந்த கோபுரத்தின் இடிபாடுகளுக்குள் தன் கைகளை நீட்டினாள். பனிப்பாறைகளுக்கு நடுவே பதிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு விசித்திரமான உலோகப் பெட்டியின் மீது அவளது விரல்கள் படர்ந்தன. அந்தப் பெட்டியின் மூடியைத் திறந்ததும், உள்ளே உறங்கிக் கொண்டிருந்த பழங்கால ‘விண்மீன் விழி’ எனும் படிக அஸ்ட்ரோலேப் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. அதன் துகள்கள் விண்மீன் தூசியைப் போல மினுமினுத்தன.

அவள் சற்றும் யோசிக்காமல் தன் உள்ளங்கையால் அந்த அஸ்ட்ரோலேப்பைத் தொட்டாள். அடுத்த கணத்தில், அவளது கையில் இருந்த விண்மீன் வடிவ வடுவும் அஸ்ட்ரோலேப்பும் ஒரே நேரத்தில் நீல நிறத்தில் கண் கூசும் ஒளியுடன் ஒளிரத் தொடங்கின. கோபுரத்தின் சுவர்கள் முழுவதும் விண்வெளிப் பாதைகளின் வரைபடங்கள் மாயாஜாலமாகப் பாய்ந்தோடின. அது வெறும் கருவி அல்ல; மேகங்களின் அடியில் பல நூற்றாண்டுகளாக மறைந்துள்ள ரகசிய விண்மீன் நதியைக் காட்டும் திசைகாட்டியாக அது மாறியது.

“வீரா! என்ன இது?” என்று அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடிவந்தார் பேராசிரியர் மாறன். அவரது கண்கள் ஆச்சரியத்திலும் பயத்திலும் விரிந்தன. “இது சாதாரணமானதல்ல, வீரா. இது விண்மீன் விழி அஸ்ட்ரோலேப். வான்முடியின் தலைவிதியை மாற்றியமைக்கும் பேராற்றல் இதற்குண்டு. இதைப் பற்றி கருங்கல் கோட்டையின் சர்வாதிகாரி விக்கிரமனுக்குத் தெரிந்தால், அவன் சும்மா இருக்க மாட்டான்.”

மாறன் பேசி முடிப்பதற்குள், கோபுரத்தைச் சுற்றியிருந்த மின்னல் பள்ளத்தாக்கின் வழியே கருங்கல் கோட்டையின் ஒற்றர்களின் வான்-கப்பல்களின் இயந்திர ஒலிகள் எதிரொலித்தன. கடுமையான முத்திரைகளைக் கொண்ட அந்தச் சண்டை வீரர்கள் கோபுரத்தை வளைக்கத் தொடங்கினர். ஆபத்து நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்த மாறன் வீராவின் கைகளைப் பற்றினார். “இனி தாமதிக்க நேரமில்லை, வீரா. உன் பிறப்புக்கும் இந்த அஸ்ட்ரோலேப்பிற்கும் ஏதோ ஆழமான தொடர்பு இருக்கிறது. நீ தப்பிக்க வேண்டும்.”

கதவை உடைக்கும் ஓசையும், இரும்பு காலணிகளின் படபடப்பும் கோபுரத்தின் படியிறங்கி வந்தன. எதிரிகள் நெருங்கிவிட்டனர். தப்பிக்க வழியற்ற அந்தச் சூழலில், கோபுரத்தின் திறந்த ஜன்னல் வழியே திடீரென ஒரு பெரும் கருப்பு வான்-கப்பல் வந்து நின்றது. அதன் ரகசியப் பலகையில் நீலக் கழுகின் சின்னம் கம்பீரமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த வான்-கப்பலின் முகப்பில் நின்றிருந்த மாலுமி கவின், தன் கூர்மையான பார்வையை வீரா மீது பதித்தான்.