☰ Chapters
செம்புவண்ணக் கோட்டை

சுரங்கப்பாதையில் இருந்து தப்பியோட்டம்

Chapter 8 of 13 · October 3, 2026 👁 0 views 0% read

சுரங்கப்பாதையின் ஈரமான இருளில், அமைச்சர் மற்றும் செட்டியாரின் குரல்கள் எதிரொலித்தன. மதிவாணனும் இளக்கியாவும் பதுங்கியிருந்த தூணின் மறைவிலிருந்து, அந்தத் துரோகிகளின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கூர்ந்து கவனித்தனர். அமைச்சரின் கையில் இருந்த ஆவணங்கள் அனைத்தும் கோட்டையின் பல நூற்றாண்டுகால நீர் மேலாண்மை உரிமைகளைத் தனியார் வசம் விற்கும் சட்டவிரோத ஒப்பந்தங்கள் என்பதை அவர்கள் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர். மதிவாணன் தன் கையில் இருந்த நவீனப் பதிவுச் சாதனத்தை இயக்கினான்; அமைச்சரின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும், செட்டியாரின் நயவஞ்சகச் சிரிப்பும் அதில் தெளிவாகப் பதிவாகின.

“இந்தச் சான்றுகள் மட்டும் அரச சபைக்குச் சென்றால், அமைச்சர்களின் முகமூடி முழுமையாகக் கிழிந்துவிடும்” என்று மதிவாணன் மிக மெல்லிய குரலில் இளக்கியாவிடம் கூறினான். அவனது காதருகே பேசும் போது ஏற்பட்ட அந்த நெருக்கம், அந்த ஆபத்தான சூழலிலும் இருவருக்குள்ளும் ஒருவிதமான காதலின் அரவணைப்பை உருவாக்கியது. இளக்கியா தன் பார்வையை அமைச்சர்களின் மீது இருந்து மதிவாணனின் மீது திருப்பினாள். அவளது கண்களில் அச்சத்திற்குப் பதிலாக ஒரு வீரப் பெண்ணின் உறுதியும், தன் மீதும் தன் நாட்டின் மீதும் மதிவாணன் வைத்துள்ள நம்பிக்கையும் பிரதிபலித்தன. அவள் தன் கரத்தால் மதிவாணனின் கரத்தை மென்மையாகப் பற்றிக் கொண்டு, “நாம் இங்கிருந்து தப்பிக்க வேண்டும், மதிவாணன். இந்த உண்மையை மக்கள் மன்றத்திற்குக் கொண்டு சேர்க்கும் வரை நமக்கு ஓய்வு கிடையாது” என்றாள்.

ஆனால், அவர்கள் தப்பிக்கச் திட்டமிட்ட அதே நொடியில், செட்டியாரின் பார்வை அவர்கள் பதுங்கியிருந்த தூணின் திசைக்குத் திரும்பியது. “அங்கே ஏதோ நிழல் அசைகிறது! யாரது அங்கு இருப்பது?” என்று செட்டியார் கூச்சலிட்டான். உடனே அமைச்சரின் காவலாளிகள் தீப்பந்தங்களுடன் அந்தத் திசையை நோக்கி ஓடி வந்தனர். நிலைமை விபரீதமாவதை உணர்ந்த மதிவாணன், இளக்கியாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு சுரங்கப்பாதையின் மறுபக்கத்திற்கு வேகமாக ஓடத் தொடங்கினான்.

அவர்கள் ஓடிய வழித்தடம் மிகவும் பழமையானது மற்றும் வளைவுகள் நிறைந்தது. எதிரிகள் அவர்களின் பின்னால் ஈட்டிகளுடனும் வாள்களுடனும் துரத்தி வந்தனர். காவலாளிகளின் காலடிச் சத்தமும், கற்கள் உடையும் ஒலியும் அந்த அமைதியான நிலவறையை அதிரச் செய்தன. மதிவாணனுக்கு அந்தச் சுரங்கப்பாதையின் வரைபடம் மனப்பாடமாகத் தெரியும் என்பதால், அவன் மிகத் துல்லியமாக மாற்று வழிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து ஓடினான். எனினும், எதிரிகள் நெருங்கி வருவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. ஒரு கட்டத்தில், ஒரு பெரிய கல் தடையாக நிற்க, அவர்கள் வேறு வழியின்றி ஒரு குறுகிய பக்கவாட்டுச் சுரங்கத்திற்குள் நுழைந்தனர்.

அந்தப் பக்கவாட்டு வழி நேரடியாக அரண்மனைக்கு வெளியே உள்ள பழமையான கிணற்றின் அடிவாரத்திற்குச் சென்றது. மூச்சு வாங்க அவர்கள் இருவரும் அந்தச் கிணற்றின் உச்சிக்கு ஏறி வெளியே வந்தனர். இரவு நேரத்துச் குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் முகத்தில் மோதியது. தப்பியோடிய பெருமூச்சுடன் இருவரும் அங்கிருந்த ஒரு பழைய மாமரத்தின் நிழலில் மறைந்து கொண்டனர். எதிரிகள் வேறு திசையில் தேடிக்கொண்டிருக்க, மதிவாணனும் இளக்கியாவும் பாதுகாப்பாகத் தப்பினர்.

மறுநாள் விடியற்காலையில், செம்புவண்ணக் கோட்டையின் பிரதான காவல் துறை அலுவலகத்தில் பதற்றம் நிலவியது. மதிவாணன் தன் கையில் இருந்த பதிவுச் சாதனத்தையும், ஆவணங்களின் நகல்களையும் நேராகக் கோட்டையின் காவல்படைத் தலைவரான பழனிச்சாமியிடம் நீட்டினான். பழனிச்சாமி மிகக் கண்டிப்பானவரும், அரச சட்டத்திற்கு மட்டுமே கட்டுப்பட்டவரும் ஆவார். ஆரம்பத்தில் அவன் மதிவாணனைச் சந்தேகத்தோடு பார்த்தாலும், அந்தப் பதிவுச் சாதனத்தில் இருந்த அமைச்சர்களின் குரலைக் கேட்டதும் அவனது முகம் கோபத்தால் சிவந்தது.

“அமைச்சர்களே கோட்டையின் நீரைத் திருடிவிட்டு, இப்போது நம் மீதே பழிபோடத் திட்டமிடுகிறார்களா? இது மன்னிக்க முடியாத அரச துரோகம்!” என்று பழனிச்சாமி தன் வாளின் பிடியை இறுக்கினான். மதிவாணனும் இளக்கியாவும் பழனிச்சாமியின் பலத்தை நம்பி, இந்தச் சதிக்கு எதிராக கிராம மக்களையும் விசுவாசமான காவலாளிகளையும் திரட்டத் திட்டமிட்டனர். கோட்டையின் பொது மைதானத்தில் ஒரு மாபெரும் கூட்டத்தைக் கூட்டி, அமைச்சர்களின் ஊழலை அம்பலப்படுத்த அவர்கள் முடிவு செய்தனர்.

ஆனால், ஊழல் அமைச்சர்கள் கோட்டை சபையில் உடனடியாக ஒரு அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்டினர். மதிவாணன் கோட்டையின் ரகசியங்களை வெளியில் விற்றுவிட்டதாகவும், அரசு ஆவணங்களைத் திருடிவிட்டதாகவும் அவர்கள் புரளியைக் கிளப்பினர். இளவரசி இளக்கியாவையும் மதிவாணனையும் கைது செய்ய வேண்டும் என்று மூத்த அமைச்சர்கள் ஒத்த குரலில் கோரினர். சபையின் நடுவே நின்ற மூத்த அமைச்சர் நயவஞ்சகப் புன்னகையுடன், “மதிவாணன் கோட்டைக்குத் துரோகம் இழைத்துவிட்டான்; அவனுக்கு மரண தண்டனை அல்லது நாடு கடத்தல் மட்டுமே தீர்வு” என்று அரச சபையில் அறிவித்தபோது, அங்கிருந்த அனைவரும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயினர்.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *