தங்க முத்திரை

டாப்ஸ்லப் மலைத்தொடரின் சிகரங்களை மெல்லிய மாலைப் பனிப் படலம் சூழ்ந்துகொள்ளத் தொடங்கியிருந்தது. மூங்கில் பாதையில் நடந்த அதிரடித் துரத்தலுக்குப் பிறகு, பழைய ஆங்கிலேயர் காலத்து வனப் பங்களாவின் வராந்தாவில் கதிரும் நிலாவும் நின்றிருந்தனர். காட்டுப்பாதையில் கிடந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட அந்தத் தங்க நிறக் கஃப்லிங்க் (Cufflink) கதிரின் கரங்களில் மங்கலான வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது. அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த ‘V.V.’ என்ற இரண்டு ஆங்கில எழுத்துக்கள் வெறும் எழுத்துக்களாக மட்டும் தெரியவில்லை; ஆனைமலைக் காடுகளின் அமைதியைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் ஒரு பெரும் சாம்ராஜ்யத்தின் அடையாளக் குறியீடாக மிரட்டியது.

பங்களாவின் வரவேற்பறைக்குள் தன் மடிக்கணினியை மேசையின் மீது வைத்து தீவிரமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தான் அறிவு. கண்ணாடியை மூக்கின் நுனிக்கு இறக்கிவிட்டு, கதிரின் கையிலிருந்த கஃப்லிங்க்கை ஒரு மேக்ரோ லென்ஸ் மூலமாகப் புகைப்படம் எடுத்துப் பெரிதாக்கினான். ‘மேடம், நீங்க காட்டை மீட்டெடுக்க வந்தீங்களா இல்ல ஜேம்ஸ் பாண்ட் படத்துல நடிக்க வந்தீங்களான்னு எனக்கு இன்னும் புரியல. ஆனா இந்த மலை அட்டைப் பூச்சிகளோட கடியை வாங்கிட்டே நான் இந்த ஹை-டெக் வேலை பாக்குறதுக்கு எனக்கு ஒரு தனி இன்சூரன்ஸ் பாலிசியே வேணும் போலிருக்கு!’ என்று அறிவு தனது பாணியில் அலுத்துக்கொண்டான்.

நிலா லேசாகப் புன்னகைத்தாள், ஆனால் அவளது கண்களில் இருந்த தீவிரம் குறையவில்லை. ‘அறிவு, நகைச்சுவையை அப்புறம் வெச்சுக்கலாம். முதல்ல அந்த லோகோ என்னன்னு கண்டுபிடி. இது சாதாரணக் கடையில வாங்குன பொருள் கிடையாது. கையால் செதுக்கப்பட்ட கைவினை வேலைப்பாடு இதுல இருக்கு,’ என்றாள்.

கதிர் மேசையின் அருகில் வந்து நின்றான். அவனது காக்கிச் சட்டையின் கைகள் மடித்துவிடப்பட்டிருந்தன. ‘நிலா சொல்றது சரிதான் அறிவு. சாதாரணக் கூலிப்படையோ அல்லது மரவெட்டிகளோ இதை அணிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. வனத்துறை சோதனைக் சாவடிகளையும் தாண்டி உள்ளே வரக்கூடிய ஒரு பெரிய வி.ஐ.பிக்கு மட்டுமே இது சொந்தமாக இருக்க முடியும்,’ என்றான் கதிர் ஆழ்ந்த குரலில்.

ரகசிய முத்திரையும் ரகசியப் புள்ளியும்

அறிவு தனது மென்பொருளின் மூலம் அந்த முத்திரையின் பின்னணியைத் தேடத் தொடங்கினான். அப்போது பங்களாவின் வாசற்படியில் அமைதியாக வந்து நின்றார் ராமன். மூத்த பழங்குடி வழிகாட்டியான அவரது கண்கள் எப்போதும் காட்டின் நுட்பங்களை உடனே கிரகிப்பவை. அவர் மேசையில் இருந்த அந்தக் கஃப்லிங்க்கை உற்று நோக்கினார். அவரது சுருக்கங்கள் விழுந்த முகத்தில் ஒரு மெல்லிய அதிர்ப்பு மின்னியது.

‘தம்பி…’ என்று ராமன் கதிரை அழைத்தார். ‘இந்த முத்திரைய நான் இதுக்கு முன்னாடி பார்த்திருக்கேன்.’

அனைவரின் பார்வையும் ராமன் மீது குவிந்தது. நிலா ஆவலுடன் முன்னால் நகர்ந்தாள். ‘எங்க பார்த்தீங்க பெரியவரே? இது யாருடையது?’

‘போன மாசம்… வனத்துறையின் சிறப்பு விருந்தினர் மாளிகைக்கு ஒரு பெரிய கார் வந்தது. மாவட்ட நிர்வாகத்துல பெரிய இடத்துல இருக்கிற ஒரு முக்கியஸ்தரும், அவரு கூடவே கோட்-சூட் போட்டிருந்த வரதனின் ஆட்களும் அந்த மாளிகையில ரகசியமா சந்திச்சுப் பேசினாங்க. அப்போ அந்தக் காரிலிருந்து இறங்கிய அந்தப் பெரிய மனுஷனோட சட்டைப் பையிலயும் கைகள்லயும் இதே தங்க முத்திரை பளபளத்துச்சு. கலெக்டர் அலுவலக வட்டாரத்துல அவரை விக்டர் வசந்த்னு கூப்பிடுவாங்க. வரதனின் கம்பெனிக்கு எல்லா போலி ஆவணங்களையும் தயார் பண்ணிக் கொடுக்கிற மாவட்ட தலைமை அதிகாரியே அவர்தான்,’ என்று ராமன் மெல்லிய குரலில் ரகசியத்தை உடைத்தார்.

அறிவு மடிக்கணினியின் திரையைத் திருப்பி அனைவரிடமும் காட்டினான். ‘தாத்தா சொன்னது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை! விக்டர் வசந்த்… தென் மண்டல வருவாய்த் துறை மற்றும் நில அளவைத் துறையின் சிறப்பு அதிகாரி. இவர் பயன்படுத்தும் தனிப்பட்ட முத்திரைதான் இந்த வி.வி. இவர்தான் வரதனின் பினாமிகளுக்கு ஆனைமலையின் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளைப் பட்டா போட்டுக் கொடுக்க பின்னணியில் செயல்படுறாரு!’ என்றான் அறிவு வியப்புடன்.

‘அப்படியானால், கிடங்கை உடைத்து ஆவணங்களைத் திருட வந்தவர்கள் வரதனின் கூலிப்படைகள் மட்டுமல்ல… அரசாங்க அதிகாரியின் நேரடிக் கண்காணிப்பில் இயங்கும் கறுப்பு ஆடுகள்,’ என்று நிலா அதிர்ச்சியுடன் முணுமுணுத்தாள்.

நெருப்பிடம் பகிர்ந்த அமைதி

இரவு மெல்ல மலையை முழுமையாக ஆட்கொண்டது. வெளியே கடும் குளிர் நிலவியதால், பங்களாவின் பழைய கணப்பில் (Fireplace) தேக்கு மரக் கட்டைகள் கொளுத்தப்பட்டு கனன்று கொண்டிருந்தன. அறிவு தனது ரேடியோ கருவிகளைச் சோதிப்பதற்காகப் பங்களாவின் மாடி அறைக்குச் சென்றிருந்தான். ராமனும் சோதனைச் சாவடிக்குத் திரும்பியிருக்க, நீண்ட நேரத்திற்குப் பிறகு பங்களாவின் வரவேற்பறையில் ஒரு அமைதி நிலவியது.

கணப்பின் நெருப்பு வெளிச்சம் நிலாவின் முகத்தில் தங்க நிற நிழல்களை வீசியது. அவளது நீண்ட கூந்தல் ஒருபுறமாகச் சரிந்திருக்க, தன் தாத்தாவின் பழங்கால வெள்ளிக் காம்பஸை கைகளில் வைத்து மெதுவாகத் தடவிக்கொண்டிருந்தாள். கதிர் இரண்டு எளிய பீங்கான் கோப்பைகளில் சுடச்சுடக் காப்பியுடன் அவளருகே வந்து அமர்ந்தான். ஒரு கோப்பையை அவளிடம் நீட்டியபோது, இருவரின் விரல்களும் ஒரு கணம் உரசிக்கொண்டன. அந்தத் தொடுதல் இருவருக்குள்ளும் ஒரு விவரிக்க முடியாத மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

‘நன்றி கதிர்,’ என்று காப்பியை வாங்கியவாறே அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள் நிலா.

‘நீங்க பயப்படுவீங்கன்னு நினைச்சேன் நிலா. ஆனா அந்த மூங்கில் காட்டுத் துரத்தல்ல நீங்க காட்டிய தைரியம்… உண்மையிலேயே என்னை ஆச்சரியப்படுத்துது,’ என்றான் கதிர். அவனது வழக்கமான கடுமையான வன அதிகாரியின் பார்வையில் இப்போது ஒரு மென்மை குடியேறியிருந்தது.

நிலா லேசாகச் சிரித்தாள். ‘நான் தாவரவியல் படித்தவள், கட்டடங்களை வடிவமைப்பவள் மட்டும்தான் கதிர். ஆனா என்னோட அப்பாவுக்கு இந்த மாதிரி சில துரோகங்களால ஏற்பட்ட அநீதியை நான் சின்ன வயசுலேயே பார்த்திருக்கேன். என் குடும்பத்தோட கௌரவமும், என் லட்சியமும் இதுல அடங்கியிருக்கு. அதனால உண்மையை விட்டுட்டு என்னால பின்வாங்க முடியாது. ஆனா… இந்தக் காட்டை நீங்க நேசிக்கிற விதம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. உங்களை ஒரு முரட்டு அதிகாரின்னுதான் முதல்ல நினைச்சேன்.’

‘காடுங்கிறது வெறும் மரங்களும் மிருகங்களும் இல்ல நிலா. அது ஒரு உயிர். அதை பணத்துக்காக அழிக்க நினைக்கிற வரதன் மாதிரி ஆட்களை நான் சும்மா விடமாட்டேன்,’ என்ற கதிரின் குரலில் ஆழமான உறுதி இருந்தது. அவளது கண்களை நேராகப் பார்த்தான். ‘உங்களோட இந்த வடிவமைப்புத் திட்டம் காட்டை அழிக்காதுன்னு இப்போ நான் முழுசா நம்புறேன். இந்த ஆபத்தான பயணத்துல… நான் உங்களுக்குத் துணையா இருப்பேன்.’

இருவரின் விழிகளும் சில நொடிகள் வார்த்தைகளின்றிப் பேசிக்கொண்டன. நெருப்பின் கதகதப்பை விட, அவர்களுக்குள் உருவாகியிருந்த அந்தப் புதிய பிணைப்பின் வெப்பம் அறையெங்கும் பரவியது. ஒருவருக்கொருவர் நெருங்கி வந்த அந்த உன்னதமான தருணத்தில், மெல்லிய காதல் காற்றாக வீசியது.

நள்ளிரவுப் புயலின் எச்சரிக்கை

அவர்களின் நிசப்தத்தை உடைத்துக்கொண்டு, மேசையின் மீதிருந்த கதிரின் வனத்துறை உயர் அதிர்வெண் வயர்லெஸ் வாக்கி-டொக்கி திடீரெனக் கரகரத்தது. ‘ரேஞ்சர் கதிர்… ரேஞ்சர் கதிர்… அவசரச் செய்தி!’ என்று ராமனின் பதற்றமான குரல் ஒலித்தது.

கதிர் உடனடியாக நிமிர்ந்து வாக்கி-டொக்கியைக் கையில் எடுத்தான். ‘சொல்லுங்க ராமன், என்ன விஷயம்?’

‘தம்பி… நாம எதிர்பார்த்ததை விட நிலைமை மோசமா இருக்கு. ரகசிய சேனல்ல ஒரு செய்தி ஒட்டுக் கேட்கப்பட்டிருக்கு. இன்னைக்கு நள்ளிரவு சரியா ஒரு மணிக்கு, வரதனின் ஆட்கள் பழைய சோத்துப்பாறை சோதனைச் சாவடி வழியா பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள பழமையான சந்தன மற்றும் தேக்கு மரங்களை ஒரு பெரும் லாரி கான்வாய் மூலமா கடத்தப் போறாங்க. அதை வழிநடத்த வரதனே நேர்ல வர்றதா தகவல்!’

கதிரும் நிலாவும் ஒருவரையொருவர் அதிர்ச்சியுடன் நோக்கினர். வரதன் நேரடியாகக் களத்தில் இறங்குகிறான் என்றால், இந்த நள்ளிரவு ஆனைமலைக் காடுகளில் ஒரு பெரும் மோதல் வெடிக்கப்போகிறது என்பது உறுதியானது.