முதல் கால அலை

சென்னையின் வெப்பம் தணிந்து, மெல்லக் குளிர்ந்த காற்று வீசத் தொடங்கிய நள்ளிரவு நேரம் அது. மயிலாப்பூரின் குறுகிய தெருக்களில் அமைதி கவியத் தொடங்கியிருந்தது. கபாலீஸ்வரர் கோயிலின் பிரம்மாண்டமான கோபுரம் இருளில் கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்க, அதன் நிழலுக்கு அடியில் அமைந்துள்ள பழமையான கட்டிடத்தின் ஒரு ரகசிய அறையில் நவீன தொழில்நுட்பக் கருவிகள் அமைதியாகச் சத்தமின்றி இயங்கிக் கொண்டிருந்தன. அது சாதாரணமான உளவுத்துறை அலுவலகம் அல்ல. நவீன சென்னை நகரின் ஆரவாரத்திற்குக் கீழே, கண்ணுக்குத் தெரியாத பல நூறு அடிகளுக்கு அடியில் இயங்கும் அதிநவீன கால-உளவு அமைப்பின் (Chrono-Espionage Agency) கட்டுப்பாட்டு அறை.

அங்கே, முப்பது ஐந்து வயதுடைய தலைமை கால-உளவு முகவர் அறிவழகன் தனது மேசையின் முன் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தான். அவனது முகம் எப்போதுமே ஒருவித கடுமையான அமைதியைக் கொண்டிருக்கும். கூர்மையான கண்கள், எதைக் கவனித்தாலும் உடனே கணக்கிடும் புத்தி, எத்தகைய ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் பதட்டப்படாத குணம்—இவைதான் அவனது பலம். கடந்த கால விபத்து ஒன்றில் தன் குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியை இழந்ததிலிருந்து, அவனது வாழ்க்கையின் ஒரே இலக்கு கால ஓட்டத்தின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வது மட்டுமே. அதற்காகத் தன் சொந்த உணர்ச்சிகளையும் நினைவுகளையும் கூட ஒரு வரையறைக்குள் வைத்திருந்தான்.

திடீரென, கட்டுப்பாட்டு அறையின் பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் திரையில் ஒரு சிவப்பு எச்சரிக்கை ஒளி சிமிட்டத் தொடங்கியது. அறையின் அமைதியைக் குலைக்கும் வகையில் எச்சரிக்கை மணி ஒலிக்கவில்லை என்றாலும், அந்தச் சிவப்பு விளக்கு ஒரு பேரபாயத்தின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது.

‘சார், மயிலாப்பூர் ஜோனில் ஒரு சிறிய அளவிலான கால முரண்பாடு (Temporal Anomalies) பதிவாகியுள்ளது,’ என்றார் அங்கிருந்த தொழில்நுட்ப நிபுணர் கார்த்திக், குரலில் லேசான பதட்டத்துடன். ‘சாதாரணமாக நடக்கும் ஆற்றல் கசிவு போல இது இல்லை. ஏதோ ஒரு சக்தி காலப்பாதையின் விதிக மீறித் தகவல்களை மாற்றுவது போலிருக்கிறது.’

அறிவழகன் உடனடியாக தனது இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, மேசையின் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த தனது பிரத்யேகக் கருவியைக் கையில் எடுத்தான். ‘காலச் சுவடு’ என்று அழைக்கப்படும் அந்தச் சிறிய கருவிதான் அவனது மிகப்பெரிய ஆயுதம். காலப்பயணக் கருவிகள் மிகவும் நிலையற்றவை; அதிகப்படியான பயன்பாடு நினைவாற்றலை அழித்துவிடும் என்ற எச்சரிக்கை விதி அவனுக்கு நன்றாகத் தெரியும். எனவே, ஒவ்வொரு அடியையும் மிகத் துல்லியமாக வைக்க வேண்டும்.

‘இடம் எங்கு?’ என்று அறிவழகன் அமைதியான குரலில் கேட்டான்.

‘கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பழமையான ஒரு வீதிப் பகுதி. அங்கே கடந்த சில மணி நேரங்களாக நேரத்தின் இயல்பு வேகம் மாறியிருப்பது போன்ற அலைகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன,’ கார்த்திக் விளக்கினான்.

‘சரி, நான் உடனே அங்கே செல்கிறேன். கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி நிலவழகனிடம் நிலைமையைத் தெரிவித்துவிட்டு என்னை நிலைநிறுத்துங்கள்,’ என்று கூறிவிட்டு அறிவழகன் அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

சில நிமிடங்களில், இரகசியப் பாதையின் ஊடாக மயிலாப்பூரின் குறிப்பிட்ட அந்தப் பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தான் அறிவழகன். வெளி உலகத்திற்கு அவன் ஒரு சாதாரண ஆய்வாளர் போலத் தெரிந்தாலும், அவனது பார்வை அந்தப் பகுதியின் ஒவ்வொரு மூலையையும் ஒரு ஸ்கேனர் போல ஆராய்ந்தது. நள்ளிரவின் அமைதியில் அந்தத் தெருவில் மனித நடமாட்டம் இல்லை. ஆனால், காற்றில் ஒரு விசித்திரமான மின்காந்த அதிர்வு மிதந்து கொண்டிருந்தது.

அறிவழகன் தனது ‘காலச் சுவடு’ கருவியைப் פעילமாக்கினான். அதன் நீல நிற ஒளி அந்த இருண்ட தெருவில் மங்கலாக ஒளிரத் தொடங்கியது. கருவி காட்டிய திசையைப் பின்பற்றி, ஒரு பழைய பாரம்பரிய வீட்டின் முன் அவன் நின்றான். அந்த வீட்டின் கதவு பூட்டப்பட்டிருந்தாலும், அதன் உள்பகுதியிலிருந்து ஒருவித வித்தியாசமான ஒலியும், குளிர்காற்றும் வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன.

மெதுவாகக் கதவைத் திறந்துகொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். அந்த அறை முழுவதும் கடந்த காலத்தின் தூசியும், எதிர்காலத்தின் அதிநவீன ரேடியேஷன் அலைகளும் கலந்த ஒரு விசித்திரமான வாசனை வீசியது. அறையின் நடுவில், எவ்விதக் காரணமும் இன்றி காற்று ஒரு சுழல் போலச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. அந்தச் சுழலின் மையத்தில் ஏதோ ஒரு பொருள் மிதந்து கீழே விழுந்தது.

அறிவழகன் எச்சரிக்கையுடன் முன்னேறிச் சென்று தரையில் கிடந்த அந்தப் பொருளைக் கையில் எடுத்தான். அது ஒரு விசித்திரமான கைக்கடிகாரம். ஆனால், அது சாதாரண கடிகாரம் அல்ல. அதன் உலோகம் இதுவரை பூமியில் கண்டறியப்படாத ஒரு கலப்புத் தாதுவினால் செய்யப்பட்டது. அதன் மேற்பகுதியில் ஒரு விசித்திரமான, மர்மமான குறியீடு பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. கலகக் குழுவின் கைவரிசையாக இருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் அவனது மனதில் மின்னலாக வெட்டியது.

அறிவழகன் அந்தக் கடிகாரத்தின் முகப்புத் திரையைப் பார்த்தான். அவனது மூச்சு சில கணங்கள் நின்றது. அந்த டிஜிட்டல் திரையில் எண்கள் வேகமாக நகர்ந்து, சாதாரண நேரத்தைக் காட்டாமல், இன்னும் பல நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வரவிருக்கும் ஒரு எதிர்காலத் தேதியைக் காட்டி ஒளிரத் தொடங்கியது. அந்த ஒளி அவனது முகத்தில் பட்டு மறைந்தபோது, வரலாற்றைத் திருடத் துடிக்கும் ஒரு ஆபத்தான சக்தி இயங்கத் தொடங்கிவிட்டது என்பதை அவனது மனம் ஆழமாக உணர்ந்தது.