Part 18

பகுதி 18: இரகசிய முகாமை நோக்கி ஒரு சாகசப் பயணம்

காட்டு யானையின் மிரட்டலில் இருந்து தப்பிய கதிரும் நிலாவும் அறிவும், சற்று மூச்சுவிட்டுக் கொண்டு டாப்ஸ்லப் காட்டின் மிக ஆழமான பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிக்குள் நுழைந்தனர். விக்டர் வசந்தின் ஆட்களின் தொடர் கண்காணிப்பை மீறி, பிரிட்டிஷ் காலத்து இரகசிய சுற்றுச்சூழல் வழித்தடத்தின் வழியே அவர்கள் வெற்றிகரமாக வரதனின் சட்டவிரோத மரக்கடத்தல் முகாமை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தனர். அடர்ந்த மரங்களும், வெளிச்சம் படராத புதர்களும் அவர்களுக்கு இயற்கையான மறைவிடங்களாக மாறின.

அறிவு தன் மடிக்கணினியை மார்போடு அணைத்தபடியே, “சார், நம்ம இன்னும் எவ்வளவு தூரம் போகணும்? என் லேப்டாப் பேட்டரி வேற காலி ஆகப் போகுது. அப்புறம் நம்ம டிஜிட்டல் சாட்சிகளை எப்படி எடுக்கிறது?” என்று மெல்லிய குரலில் முணுமுணுத்தான். அவனது முகத்தில் பயமும் சாகசத் தாகமும் ஒருசேரத் தெரிந்தன.

கதிர் தன் கையில் இருந்த பைனாகுலரை வைத்து, மரங்களுக்கு நடுவே மறைந்திருந்த அந்த முகாமை உன்னிப்பாகக் கவனித்தான். அங்கே பெரிய அளவிலான லாரிகள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. விலைமதிப்பற்ற மரங்கள் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டு, சட்டவிரோதமாக ஏற்றி அனுப்பப்படுவதற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தன. அதோடு, சில உள்ளூர் அதிகாரிகளும் வரதனுடன் நின்று கொண்டு நில ஆவண மோசடிக்கான ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுக் கொண்டிருப்பதை அவர்கள் தெளிவாகக் காண முடிந்தது.

நிலா தன் கண்களில் மின்னிய கோபத்துடனும் உறுதியுடனும் அந்த முகாமைப் பார்த்தாள். “கதிர், பாருங்கள்! அங்கே அரசாங்க முத்திரையுடன் கூடிய ஆவணப் பெட்டிகள் இருக்கின்றன. அதில்தான் வன நிலங்களை முறைகேடாக மாற்றியதற்கான அத்தனை ஆதாரங்களும் இருக்க வேண்டும். நாம் எப்படியாவது அந்த ஆவணங்களின் புகைப்படங்களையோ அல்லது டிஜிட்டல் நகலையோ எடுக்க வேண்டும்” என்றாள்.

கதிர் அவளது முகத்தைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தான். ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் அவள் காட்டின் மீது கொண்டுள்ள காதலும், நேர்மையும் அவனுக்கு மேலும் ஊக்கத்தைக் கொடுத்தன. “கவலைப்படாதே நிலா. அறிவு, உன்னுடைய மினி டிரோனை (Mini Drone) இப்போது இயக்குவதற்கு சரியான நேரம். யாரிடமும் சிக்காமல் அந்த முகாமுக்கு மேலே பறக்கவிட்டு, வரதனும் அதிகாரிகளும் பேசும் உரையாடல்களையும், அந்த ஆவணங்களையும் துல்லியமாகப் பதிவு செய்” என்று உத்தரவிட்டான்.

அறிவு தன் நடுக்கத்தை மறந்து, உடனடியாகத் தனது மடிக்கணினியில் மினி டிரோனை இயக்கத் தொடங்கினான். சில விநாடிகளில், சத்தமே இல்லாமல் அந்தச் சிறிய பறக்கும் கருவி மரங்களுக்கு நடுவே மறைந்து, வரதனின் முகாமை நோக்கிச் சென்றது. அறிவின் கைவிரல்கள் கணினியின் கீபோர்டில் மின்னல் வேகத்தில் இயங்கின. அவனது தொழில்நுட்பத் திறமை அந்த இக்கட்டான தருட்டத்தில் அவர்களுக்கு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது.

மறுபுறம், நிலா கதிரின் அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது, அந்த அமைதியான வனச் சூழல் இருவருக்குள்ளும் ஒருவித மென்மையான ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. மரங்களின் இலைகள் உரசும சத்தத்திற்கு மத்தியில், கதிர் நிலாவின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, “இந்தக் காட்டைப் பாதுகாக்கும் போராட்டத்தில் நீ எனக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய பலம், நிலா” என்று மென்மையாகக் கூறினான். நிலாவின் கன்னங்கள் வெட்கத்தால் சிவந்தன; என்றாலும் அவள் உடனடியாகத் தன் கவனத்தை மீண்டும் பணிக்குத் திருப்பினாள்.

சரியான நேரத்தில், அறிவு தன் கணினித் திரையில் வரதன் மற்றும் ஊழல் அதிகாரிகளின் உரையாடல்களையும், நில ஆவணக் கையெழுத்துகளையும் தெளிவாகப் பதிவு செய்துகொண்டான். “சார்! எல்லா டேட்டாவும், போட்டோஸும் என்னோட கிளவுட் டிரைவ்ல சேவ் ஆயிடுச்சு! நம்மகிட்ட இப்போ பலத்த சாட்சிகள் இருக்கு!” என்று அறிவு உற்சாகத்தால் குரலை உயர்த்த முயன்றான், உடனே கதிர் அவனது வாயை மூடிக் கையை அமுக்கினான்.

ஏனெனில், முகாமுக்குப் பக்கத்தில் ரோந்து சுற்றிக் கொண்டிருந்த காவலாளிகளில் ஒருவன் திடீரென அவர்கள் இருந்த திசையை நோக்கித் தன் கைவிளக்கை அடித்துக்கொண்டே வரத் தொடங்கினான். அந்தச் சிறிய கவனக்குறைவு அவர்களின் ஒட்டுமொத்தத் திட்டத்தையும் ஆபத்தில் சிக்கவைக்கும் தருணமாக மாறியது. கதிர் உடனடியாக தனது துப்பாக்கியை விட, தனது புத்திசாலித்தனமான தந்திரத்தைப் பயன்படுத்தத் திட்டமிட்டான்.

“அறிவு, நீயும் நிலாவும் இந்த மரத்தின் பின்னாடி ஒளியுங்க. நான் எதிரிகளைத் திசை திருப்புகிறேன்” என்று whispered செய்துகொண்டே, கதிர் வேறு திசையில் ஒரு சிறிய கல்லை எறிந்து சத்தம் உண்டாக்கினான். ரோந்து வந்த காவலாளிகள் அந்தச் சத்தம் கேட்ட திசையை நோக்கி ஓடினர். அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்தி நிலாவும் கதிரும் அறிவும் அடுத்த கட்ட பாதுகாப்பான இடத்திற்கு நழுவத் தயாராகினர்.