மீட்பின் பாதையும் புதிய ஆபத்தும்

இருளின் வழியாக ஒரு மீட்புப் பயணம்

நிலத்தடி வடிகால் பாதையின் ஈரம் தோய்ந்த சுவர்கள் வழியே அந்த மூவரும் கவனமாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தனர். வெளியே கொட்டிய மழையின் கோரத் தாண்டவம் அந்தப் பழைய குழாய்களின் வழியே பலத்த இரைச்சலாக எதிரொலித்தது. கார்த்திக் தன் கையில் இருந்த சிறிய ஒளிரும் விளக்கின் உதவியுடன் பாதையின் முன்னால் உள்ள தடைகளை உற்றுநோக்கினான். ஐந்து வருட பிரிவிற்குப் பிறகு மீண்டும் இணைந்திருந்தாலும், அவர்களின் இடையில் நிலவிய அந்த அமைதியான புரிதலும் நம்பிக்கையும் அவர்களை அந்த ஆபத்தான சூழலில் பாதுகாத்து வந்தது. நிலா தனது கையில் இருந்த தரவுச் சேமிப்புக் கருவியை மார்போடு சேர்த்துப் பிடித்தவாறு, சற்றும் சோர்வின்றி கார்த்தியின் அடியொற்றிச் சென்றாள். அவளுக்குப் பின்னால் ரேகா அந்தப் பாதையின் நுணுக்கங்களைச் சொல்லிக் கொண்டே வழிகாட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

"இன்னும் கொஞ்ச தூரம்தான், கார்த்திக். இந்த வலதுபுறத் திருக்கத்திற்குப் பிறகு பழைய மீன்பிடித் துறைமுகத்தின் பின்புறம் உள்ள சிறிய பராமரிப்பு வெளிப்பாடு (maintenance hatch) வரும். அதைப் திறந்தால் நாம் நேராக ஒரு பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் சென்றுவிடலாம்," என்று ரேகா தாழ்ந்த குரலில் விளக்கினாள். அவளது குரலில் இருந்த உறுதியும் நிதானமும் அவர்களுக்குப் பெரிய பலமாக இருந்தது. ஆனால், வரதனின் ஆட்கள் துறைமுகப் பகுதியிலும் வலை விரித்திருக்கக் கூடும் என்ற எண்ணம் கார்த்திக்கின் முகத்தில் தீவிரத்தை ஏற்படுத்தியது. ஒரு சர்வதேசக் கடத்தல் கும்பலை எதிர்த்து நிற்பது சாதாரண விஷயமல்ல; அதுவும் எண்ணூரின் உவர்நீர் கலந்த இருண்ட பாதைகளில் ஒரு தவறு நடந்தாலும் எல்லாமே முடிந்துவிடும்.

திடீரென கார்த்திக் தன் கையை உயர்த்திக் காட்டி அனைவரையும் நிறுத்தச் சொன்னான். அவனது காதுகளில் ஏதோ ஒரு சந்தேகத்திற்குரிய ஒலி விழுந்தது. மேலே, அதாவது தரைமட்டத்திற்கு அருகில் ஏதோ கனரக வாகனத்தின் எந்திரச் சத்தம் கேட்டது. வரதனின் ஆட்கள் அந்தப் பழைய துறைமுகப் பகுதியையும் சுற்றி வளைக்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள் என்பதன் அறிகுறி அது. "நாம் திட்டத்தை மாற்ற வேண்டும்," என்று கார்த்திக் மிகக் குறைந்த ஒலியில் எச்சரித்தான். "அவர்கள் பிரதான வெளிப்பாட்டுப் பாதையை அடைத்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. ரேகா, வேறு ஏதேனும் குறுக்கு வழி இருக்கிறதா?" என்று கேட்டான்.

ரேகா சற்று யோசித்துவிட்டுத் தலையசைத்தாள். "ஆமாம், அங்கிருந்து முப்பது மீட்டர் முன்னால் பழைய மின்னிணைப்பு அறையின் வழியே வெளியேறும் ஒரு சிறிய சுரங்கப் பாதை உள்ளது. ஆனால் அது ரொம்பக் குறுகலாக இருக்கும்." நேரமின்மையும் உயிருக்கு ஆபத்தான சூழலும் அவர்களை அந்தச் குறுகலான வழியைத் தேர்ந்தெடுக்க வைத்தது. கார்த்திக் யோசிக்காமல் முன்சென்று அந்த இரும்புத் தகட்டுக் கதவைத் தன் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தித் திறந்தான். துருப்பிடித்த கீல்கள் எழுப்பிய கீச்சொலி மழையின் ஓசையில் மறைந்துபோனது. அவர்கள் மூவரும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அந்தச் சிறிய இடைவெளியின் வழியாக வெளியேறினர்.

வெளியே வந்ததும் குளிர் காற்றுடன் கூடிய கடல் காற்று அவர்களின் முகத்தில் அடித்தது. சுற்றிலும் கைவிடப்பட்ட கப்பல் கொள்கலன்களும் (shipping containers) பழைய கிடங்குகளும் சூழ்ந்திருந்தன. அந்தப் பழைய மீன்பிடித் துறைமுகத்தின் அமைதியான மூலையில் ரேகா ஏற்பாடு செய்திருந்த அந்தப் பாதுகாப்பான சரக்கு வாகனம் (transport van) நிற்பது மங்கலான வெளிச்சத்தில் தெரிந்தது. கார்த்திக் தனது கண்கள் மூலம் சுற்றிலும் ஆபத்து எதுவும் இல்லvalidate செய்வதற்காகப் பார்வையைப் படரவிட்டான். எங்கும் மனித நடமாட்டம் இல்லை; மாறாக, தூரத்தில் வரதனின் ஆட்களின் வாகனங்களின் முகப்பு விளக்குகள் மட்டும் அந்தப் பகுதி முழுவதும் தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டுள்ளதைக் காட்டின.

"வேகமாக வாருங்கள்," என்று கார்த்திக் முணுமுணுத்தவாறு நிலாவையும் ரேகாவையும் அந்த வாகனத்தின் கதவருகே அழைத்துச் சென்றான். அவர்கள் மூவரும் உள்ளே ஏறி அமர்ந்ததும், கார்த்திக் உடனடியாக ஓட்டுநர் இருக்கையில் அமர்ந்து எந்திரத்தை இயக்கினான். வாகனம் மெதுவான ஒலியுடன் உயிர்பெற்றது. அந்தப் பழைய சரக்கு வாகனம் துறைமுகத்தின் கரடுமுரடான சாலையில் எந்தவிதச் சத்தமும் எழுப்பாமல் முன்னோக்கி நகர்ந்தது.

நிலா நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாள். அவளது கைகளில் இருந்த அந்தச் சிறிய கருவி இப்போது உலகத்தின் மிக முக்கியமான இரகசியத்தைத் தாங்கியிருந்தது. அவள் கார்த்திக்கின் பக்கவாட்டு முகத்தைப் பார்த்தாள். அந்த அபாயகரமான சூழ்நிலையிலும் அவனது முகத்தில் எந்தவிதப் பயமும் இல்லை; மாறாக அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை பற்றிய தெளிவு மட்டுமே இருந்தது. "கார்த்திக், நாம் உண்மையாகவே தப்பித்துவிட்டோமா?" என்று அவளது கண்கள் கேட்காமல் கேட்டன. கார்த்திக் தன் பார்வையைச் சாலையிலிருந்து விலக்காமல் ஒரு கையை நீட்டி அவளது கையின் மீது மென்மையாகத் தட்டினான். அந்த ஒரு ஸ்பரிசம் கடந்த ஐந்து வருடக் காயங்களுக்கும் மருந்தாக அமைந்தது.

ஆனால், அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை. கார்த்திக்கின் கையில் இருந்த அவசர காலத் தந்திரக் கட்டுப்பாட்டு மானிட்டரில் (tactical monitor) திடீரென ஒரு சிறிய சிவப்பு நிற ஒளி ஒளிரத் தொடங்கியது. அதனுடன் ஒரு மெல்லிய எச்சரிக்கைச் சத்தமும் காதில் கேட்டது. வாகனத்தின் அடிப்பகுதியில் ஏதோவொரு நவீன கருவி ஒட்டப்பட்டிருப்பதை அந்தப் பெட்டி காட்டியது. வரதனின் ஆட்கள் வெறும் தேடுதல் வேட்டையில் மட்டும் ஈடுபடவில்லை; அவர்கள் தங்களின் வாகனத்திலும் ஒரு கண்காணிப்புக் கருவியைப் பொருத்திவிட்டார்கள் என்பதை அந்த எச்சரிக்கை உணர்த்தியது. கார்த்திக் தன் பற்களைக் கடித்து வண்டியின் வேகத்தைக் கூட்டினான். இந்தத் தப்பித்தல் இப்போது ஒரு புதிய கட்டத்தை எட்டியிருந்தது.